صرف فعل — پنج خانواده

از روی nous تشخیصشان می‌دهیA1

این صفحه را دک کن۱۱ کارت آماده — با تلفظ و معنی

در یک خط

هر فعل صرف‌شده = ریشه + پایانه. پایانه دو دسته بیشتر ندارد؛ سختی همیشه در ریشه است.

جدول

پایانه‌ها — کلِ زبان، دو دسته

jetuilnousvousils
حالت الف-e-es-e-ons-ez-ent
حالت ب-s-s-t-ons-ez-ent

سه ستون آخر در هر دو یکی است. فقط مفرد فرق می‌کند.

کدام فعل کدام حالت

مصدر به این ختم شودحالتتلفظ
-erالف
-frir · -vrir · -eillir · -aillirالف — فهرستِ بسته: offrir souffrir ouvrir couvrir découvrir cueillir accueillir و مشتق‌هایشان/ɔ.fʁiʁ/ · /su.fʁiʁ/ · /u.vʁiʁ/ · /ku.vʁiʁ/ · /de.ku.vʁiʁ/ · /kœ.jiʁ/ · /a.kœ.jiʁ/
هر چیز دیگر — -ir
-re
-oir
ب

ریشه — به nous نگاه کن

nous همیشه ریشه‌ی کامل را نشان می‌دهد. مفرد ممکن است چیزی کم داشته باشد.

nous نسبت به مفردیعنینمونهخانواده
دقیقاً همانیک ریشهnous offrons /nu.z‿ɔ.fʁɔ̃/ / j'offre /ʒɔfʁ/۴
یک iss /is/ بیشترiss فقط در جمعnous finissons /nu fi.ni.sɔ̃/ / je finis /ʒə fi.ni/۱
یک صامت بیشترآن صامت در مفرد می‌افتدnous partons /nu paʁ.tɔ̃/ / je pars /ʒə paʁ/۲
یک صامت بیشتر، روی -reهمان، با املای دیگرnous lisons /nu li.zɔ̃/ / je lis /ʒə li/۳
ریشه‌ی کاملاً دیگریقاعده نداردnous pouvons /nu pu.vɔ̃/ / je peux /ʒə pø/۵

هر فعل با دو تکه یاد گرفته می‌شود، نه یکی: مصدر و صیغه‌ی nous. بقیه از رویشان ساخته می‌شود.

استثناها

استثناچه چیزی
s ← xریشه به -eu/-au ختم شود: je peux /ʒə pø/ نه peus. فقط pouvoir /pu.vwaʁ/
vouloir /vu.lwaʁ/
valoir
ریشه به d/t ختم شودtِ il /il/ اضافه نمی‌شود: il prend نه prendt
il met نه mett /mɛt/
پنج فعل پایانه‌های جمع را می‌شکنندêtre /ɛtʁ/
avoir /a.vwaʁ/
aller /a.le/
dire /diʁ/
faire /fɛʁ/
-eler · -eter · -yer · é در ریشهریشه جلوی پایانه‌ی بی‌صدا املایش عوض می‌شود: j'appelle /ʒa.pɛl/ ولی nous appelons /nu.z‿a.plɔ̃/
j'achète /ʒa.ʃɛt/ ولی nous achetons /nu.z‿aʃ.tɔ̃/
nous mangeons /nu mɑ̃.ʒɔ̃/آن e می‌ماند تا g صدای «ژ» بدهد. همین برای -cer: nous commençons /nu kɔ.mɑ̃.sɔ̃/
nous faisonsنوشته ai است ولی /fə.zɔ̃/ خوانده می‌شود
-ent هیچ‌وقت خوانده نمی‌شودils parlent /il paʁl/ — و لیزون هم نمی‌دهد

مثال‌ها

خانوادهفعلjenousils
۱ — iss /is/ در جمعfinir /fi.niʁ/je finis /ʒə fi.ni/nous finissons /nu fi.ni.sɔ̃/ils finissent /il fi.nis/
۲ — -ir دوریشه‌ایpartir /paʁ.tiʁ/je pars /ʒə paʁ/nous partons /nu paʁ.tɔ̃/ils partent /il paʁt/
۳ — -re دوریشه‌ایlire /liʁ/je lis /ʒə li/nous lisons /nu li.zɔ̃/ils lisent /il liz/
۴ — تک‌ریشه‌ایouvrir /u.vʁiʁ/j'ouvre /ʒuvʁ/nous ouvrons /nu.z‿u.vʁɔ̃/ils ouvrent /ilz uvʁ/
۵ — چکمه‌ایpouvoir /pu.vwaʁ/je peux /ʒə pø/nous pouvons /nu pu.vɔ̃/ils peuvent /il pøv/
گروه اولparler /paʁ.le/je parle /ʒə paʁl/nous parlons /nu paʁ.lɔ̃/ils parlent /il paʁl/

و در جمله:

فارسیفرانسهتلفظ
کار را تمام می‌کنمJe finis le travail./ʒə fi.ni lə tʁa.vaj/
فردا می‌رویمNous partons demain./nu paʁ.tɔ̃ də.mɛ̃/
در را باز می‌کنندIls ouvrent la porte./il.zuvʁ la pɔʁt/

غلط‌های رایج

❌✅چرا
je finsje finisآن i حرفِ خودِ فعل است، نمی‌افتد
nous partons → je partsje parsصامتِ آخرِ ریشه در مفرد می‌افتد
il prendtil prendریشه خودش به d ختم می‌شود
je peusje peuxریشه به -eu ختم می‌شود ← x
nous mangonsnous mangeonsبدون آن e، g صدای «گ» می‌دهد
ils sontentils sontêtre پایانه‌ی جمع نمی‌گیرد
nous viennonsnous venonsریشه‌ی nous کوتاه است — vienn فقط مالِ ils است

پنج خانواده، باز

خانواده ۱ — `-iss-` در جمع · حدود ۳۰۰ فعل، صفر استثنا

ریشه در هر شش صیغه دست‌نخورده می‌ماند. آن iss بخشی از پایانه است:

jetuilnousvousils
-is-is-it-issons-issez-issent

نشانه‌ی تشخیص: بیشترشان از یک صفت ساخته شده‌اند و معنی «…شدن» می‌دهند:

grand ← grandir بزرگ شدن · rouge ← rougir سرخ شدن · gros ← grossir چاق شدن · blanc ← blanchir سفید شدن

فعل‌های این خانواده: finir choisir grandir réussir remplir obéir punir guérir réfléchir agir atterrir avertir établir nourrir ralentir rougir saisir vieillir salir maigrir grossir bâtir

و چرا ss و نه s؟ با یک s می‌شد finisons — و s بین دو مصوت صدای «ز» می‌دهد. دو تا s صدای «س» را نگه می‌دارد. همان دلیلِ poisson و dessert.

خانواده ۲ و ۳ — دو ریشه، یک صامتِ اختلاف

مفرد = ریشه‌ی کوتاه + s s t جمع = ریشه‌ی بلند + ons ez ent

فعلریشه‌ی کوتاهریشه‌ی بلند
partir /paʁ.tiʁ/par /paʁ/part /paʁ/
dormir /dɔʁ.miʁ/dor /dɔʁ/dorm /dɔʁm/
servir /sɛʁ.viʁ/ser /sɛʁ/serv /sɛʁv/
lire /liʁ/li /li/lis /li/
écrire /e.kʁiʁ/écri /e.kʁi/écriv /e.kʁiv/
connaître /kɔ.nɛtʁ/connai /kɔ.ne/connaiss /kɔ.nɛs/
mettre /mɛtʁ/me /mə/mett /mɛt/
vivre /vivʁ/vi /vi/viv /viv/

خانواده ۲ به -mir · -tir · -vir ختم می‌شود. خانواده ۳ به -re.

یک تله: je suis هم «من هستم» است (être) و هم «من دنبال می‌کنم» (suivre). از بافت تشخیصش می‌دهی.

خانواده ۴ — تک‌ریشه‌ای‌ها · ۱۳ فعل، فهرست بسته

-ir هستند ولی دقیقاً مثل گروه اول صرف می‌شوند و ریشه‌شان هیچ‌وقت عوض نمی‌شود:

j'offre · tu offres · il offre · nous offrons · vous offrez · ils offrent

املافعل‌ها
-frir
-vrir
offrir /ɔ.fʁiʁ/ ouvrir /u.vʁiʁ/ couvrir /ku.vʁiʁ/ souffrir /su.fʁiʁ/ découvrir /de.ku.vʁiʁ/ recouvrir /ʁə.ku.vʁiʁ/ entrouvrir /ɑ̃.tʁu.vʁiʁ/
-eillir
-aillir
cueillir /kœ.jiʁ/ accueillir /a.kœ.jiʁ/ recueillir /ʁə.kœ.jiʁ/ assaillir /a.sa.jiʁ/ tressaillir /tʁɛ.sa.jiʁ/ défaillir /de.fa.jiʁ/

چرا فرق دارند: ریشه‌شان به دو صامتِ چسبیده ختم می‌شود — offr · ouvr · cueill. offr + s می‌شد offrs که گفتنی نیست، پس زبان یک e بینشان گذاشت.

خانواده ۵ — چکمه‌ای‌ها · حدود دوازده فعلِ پایه

شش صیغه را زیر هم بنویس و دورِ آن‌هایی که ریشه‌شان عوض شده خط بکش — شکل یک چکمه درمی‌آید:

فعلje tu ilnous vousils
pouvoir /pu.vwaʁ/peu /pø/xpouv /puv/onspeuv /pœv/ent
vouloir /vu.lwaʁ/veu /vø/xvoul /vul/onsveul /vœl/ent
venir /və.niʁ/vien /vjɛ̃/sven /vɛn/onsvienn /vjɛ̃n/ent
tenir /tə.niʁ/tien /tjɛ̃/sten /tɛn/onstienn /tjɛ̃n/ent
boire /bwaʁ/boi /bwa/sbuv /byv/onsboiv /bwav/ent
prendre /pʁɑ̃dʁ/prend /pʁɑ̃/spren /pʁɛn/onsprenn /pʁɛn/ent
devoir /də.vwaʁ/doi /dwa/sdev /dɛv/onsdoiv /dwav/ent
recevoir /ʁə.sə.vwaʁ/reçoi /ʁə.swa/srecev /ʁə.sɛv/onsreçoiv /ʁə.swav/ent
voir /vwaʁ/voi /vwa/svoy /vwaj/onsvoi /vwa/ent
croire /kʁwaʁ/croi /kʁwa/scroy /kʁwa/onscroi /kʁwa/ent

nous و vous ریشه‌ی قدیمی را نگه داشته‌اند — بقیه در طول قرن‌ها عوض شدند و این دو جا ماندند، چون کم‌تأکیدترین بودند. چکمه یک فسیل است، نه یک قاعده.

و ترکیب‌هایشان رایگان‌اند: devenir · revenir · obtenir · comprendre · apprendre — هر کدام دقیقاً مثل فعل پایه.

و بزرگ‌ترین دسته‌ی چکمه‌ای همین‌جاست: هر فعلی که به -enir ختم شود. سه ریشه دارد و برای هر سیزده‌تایشان یکی است:

پایهje tu ilnous vousils
venir /və.niʁ/vien /vjɛ̃/ven /vɛn/vienn /vjɛ̃n/
tenir /tə.niʁ/tien /tjɛ̃/ten /tɛn/tienn /tjɛ̃n/

پایانه‌ها همان حالت ب است — s s t · ons ez · ent. یعنی با یاد گرفتنِ venir، دوازده فعلِ دیگر رایگان به دست می‌آید:

venir · revenir · devenir · parvenir · prévenir · se souvenir · tenir · obtenir · appartenir · maintenir · retenir · soutenir · contenir

فارسیفرانسهتلفظ
می‌آیمje viens/ʒə vjɛ̃/
می‌آییمnous venons/nu və.nɔ̃/
می‌آیندils viennent/il vjɛn/
برمی‌گردمje reviens/ʒə ʁə.vjɛ̃/
برمی‌گردیمnous revenons/nu ʁəv.nɔ̃/
برمی‌گردندils reviennent/il ʁə.vjɛn/
نگهش می‌دارمje tiens/ʒə tjɛ̃/
نگهش می‌داریمnous tenons/nu tə.nɔ̃/

آنچه در گفتار می‌شنوی همین یک چیز است: مفرد خیشومی است و به صامت ختم نمی‌شود — il vient /il vjɛ̃/ — ولی جمع خیشومی‌اش را از دست می‌دهد و n را می‌شنوی: ils viennent /il vjɛn/. تنها جای شنیدنیِ فرقِ مفرد و جمع همین است.

و سه فعلی که از همه بی‌قاعده‌ترند

jetuilnousvousils
être /ɛtʁ/suis /sɥi/es /ɛ/est /ɛ/sommes /sɔm/êtes /ɛt/sont /sɔ̃/
avoir /a.vwaʁ/ai /e/as /as/a /a/avons /a.vɔ̃/avez /a.ve/ont /ɔ̃/
aller /a.le/vais /vɛ/vas /va/va /va/allons /a.lɔ̃/allez /a.le/vont /vɔ̃/

مرتبط