در یک خط
celuiهیچوقت تنها نمیآید — همیشه یا-ci/-làمیگیرد، یاde، یا یک ضمیر موصولی.
فرمهای این صفحه
| فرم | یعنی | تلفظ |
|---|---|---|
celui | آنی که · آنِ — مذکرِ مفرد | /sə.lɥi/ |
celle | آنی که · آنِ — مؤنثِ مفرد | /sɛl/ |
ce | آنچه — بیجنسیت، برای چیزی که اسم ندارد | /sə/ |
جدول
| مفرد | جمع | |
|---|---|---|
| مذکر | celui /sə.lɥi/ | ceux /sø/ |
| مؤنث | celle /sɛl/ | celles /sɛl/ |
و شکلهای خنثی که به هیچ اسمی اشاره ندارند:
| شکل | کاربرد | تلفظ |
|---|---|---|
ce | فقط قبل از être یا موصولی — Ce sont mes amis. ce qui | /sə/ |
ceci | این — نوشتاری | /sə.si/ |
cela | آن — نوشتاری | /sə.la/ |
ça | این/آن — گفتاری، پرکاربردترین | /sa/ |
سه چیزی که بعد از celui میآید
celui تنها معنی ندارد. یکی از این سه باید بیاید:
| ساخت | نمونه |
|---|---|
-ci / -là | Celui-ci est meilleur. /sə.lɥi si ɛ mɛ.jœʁ/ |
de /də/ + اسم | Celle de Marie. /sɛl də ma.ʁi/ |
| ضمیر موصولی | Celui qui parle. /sə.lɥi ki paʁl/ Celle que je vois. /sɛl kə ʒə vwa/ |
❌
Celui est bon.✅Celui-ci est bon.
با -ci و -là
| تلفظ | ||
|---|---|---|
Celui-ci ou celui-là ? | این یا آن؟ | /sə.lɥi.si u sə.lɥi.la/ |
Je préfère celle-là. | آن یکی را ترجیح میدهم | /ʒə pʁe.fɛʁ sɛl la/ |
Ceux-ci sont plus chers. | اینها گرانترند | /sø si sɔ̃ ply ʃɛʁ/ |
با de — مالکیت یا نسبت
| تلفظ | ||
|---|---|---|
Ma voiture et celle de mon frère. | ماشین من و مالِ برادرم | /ma vwa.tyʁ e sɛl də mɔ̃ fʁɛʁ/ |
Les livres de Paul et ceux de Marie. | کتابهای پل و مالِ ماری | /le livʁ də pɔl e sø də ma.ʁi/ |
Celui du fond. | آنی که ته است | /sə.lɥi dy fɔ̃/ |
با ضمیر موصولی
| تلفظ | ||
|---|---|---|
Celui qui parle est mon frère. | آنکه حرف میزند برادرم است | /sə.lɥi ki paʁl ɛ mɔ̃ fʁɛʁ/ |
Celle que j'ai vue. | آنی که دیدم | /sɛl kə ʒe vy/ |
Ceux dont je parle. | آنهایی که دربارهشان حرف میزنم | /sø dɔ̃ ʒə paʁl/ |
Ceux à qui j'ai écrit. | آنهایی که برایشان نوشتم | /sø.z‿a ki ʒe e.kʁi/ |
این ساخت در نوشتار خیلی پرکاربرد است و از تکرارِ اسم جلوگیری میکند.
ce خنثی — با être و با موصولی
| ساخت | نمونه |
|---|---|
c'est /sɛ/ ce sont /sə sɔ̃/ | C'est mon frère. /sɛ mɔ̃ fʁɛʁ/ |
ce qui /sə ki/ — فاعل | Ce qui m'intéresse… /sə ki mɛ̃.te.ʁɛs/ |
ce que /sə kə/ — مفعول | Ce que je veux… /sə kə ʒə vø/ |
ce dont /sə dɔ̃/ — با de /də/ | Ce dont j'ai besoin… /sə dɔ̃ ʒe bə.zwɛ̃/ |
tout ce qui/que /tu sə ki kə/ | Tout ce que je sais. /tu sə kə ʒə sɛ/ |
تفصیلش در mise-en-relief و pronoms-relatifs.
ça — کلمهی پرکارِ گفتار
ça کوتاهشدهی cela است و در گفتار تقریباً همیشه جایش را میگیرد. در نوشتارِ رسمی cela بهتر است.
| فرانسه | تلفظ | معنی |
|---|---|---|
Ça dépend. | /sa de.pɑ̃/ | بستگی دارد |
C'est ça. | /sɛ sa/ | همین است، درست است |
çaصفحهی خودش را دارد — نقشِ فاعلیاش، اینکه چرا فعل همیشه شکلِilمیگیرد، تلهیc'estدر برابرça est، و فهرست کاملِ عبارتها →ca
ceci و cela — و تقسیمِ کارشان
| تلفظ | ||
|---|---|---|
Ceci est important. | آنچه بعداً میگویم | /sə.si ɛ.t‿ɛ̃.pɔʁ.tɑ̃/ |
Cela est important. | آنچه قبلاً گفتم | /sə.la ɛ.t‿ɛ̃.pɔʁ.tɑ̃/ |
در عمل این تمایز کمرنگ شده و cela همهجا به کار میرود.
مثالها
| فارسی | فرانسه | تلفظ |
|---|---|---|
| این یکی بهتر است. | Celui-ci est meilleur. | /sə.lɥi si ɛ mɛ.jœʁ/ |
| مالِ برادرم. | Celle de mon frère. | /sɛl də mɔ̃ fʁɛʁ/ |
| آنکه حرف میزند. | Celui qui parle. | /sə.lɥi ki paʁl/ |
| آنی که دیدم. | Celle que j'ai vue. | /sɛl kə ʒe vy/ |
| آنهایی که میشناسم. | Ceux que je connais. | /sø kə ʒə kɔ.nɛ/ |
| آنچه میخواهم. | Ce que je veux. | /sə kə ʒə vø/ |
| آنچه لازم دارم. | Ce dont j'ai besoin. | /sə dɔ̃ ʒe bə.zwɛ̃/ |
| بستگی دارد. | Ça dépend. | /sa de.pɑ̃/ |
| همین است. | C'est ça. | /sɛ sa/ |
| اینها گرانترند. | Ceux-ci sont plus chers. | /sø si sɔ̃ ply ʃɛʁ/ |
غلطهای رایج
| ❌ | ✅ | چرا |
|---|---|---|
Celui est bon. | Celui-ci est bon. | celui تنها نمیآید |
Celui de qui parle | Celui qui parle | de اضافی است |
Ce que m'intéresse | Ce qui m'intéresse | فاعل است، پس qui |
celle-ci برای اسمِ مذکر | celui-ci | مطابقت |
Ce est bon. | C'est bon. | حذفِ اجباری |
ceux de je parle | ceux dont je parle | parler de → dont |
چرا celui نمیتواند تنها بایستد
چون هنوز نصفِ یک کلمه است
celui از لاتین ecce illui میآید — «اینک آنیکی». یعنی از اول یک اشارهکننده بود که به چیزی مشخص اشاره میکرد.
و اشارهی مشخص، بدونِ مشخصکننده بیمعنی است. اگر بگویی «آنی که»، شنونده منتظر میماند: آنی که چه؟
در فارسی هم دقیقاً همین است:
«آنی که…» — ناتمام «آنی که آنجاست» ✅ «آنِ برادرم» ✅
پس این محدودیت غریب نیست، فقط باید به شکلِ فرانسویاش عادت کرد:
| فارسی | فرانسه | تلفظ |
|---|---|---|
| آنی که | celui qui/que | /sə.lɥi ki kə/ |
| آنِ برادرم | celui de mon frère | /sə.lɥi də mɔ̃ fʁɛʁ/ |
| اینیکی | celui-ci | /sə.lɥi.si/ |
نکتهی عملی: هر بار celui نوشتی، بلافاصله از خودت بپرس «کدام؟» — و جوابش را همانجا بنویس. اگر جوابی نداری، احتمالاً باید ça یا ce میگذاشتی.