FlexiLingoبیشتر مرجع‌های گرامر برای کسی نوشته شده‌اند که از قبل می‌داند دارد به چه چیزی نگاه می‌کند. شما به این دلیل سر می‌زنید که یک جمله گیجتان کرده، و صفحه با اصطلاحاتی باز می‌شود که فرض گرفته‌اند شما اسم همان چیزی را که گیجتان کرده می‌دانید.
هر صفحه اینجا برعکس باز می‌شود: خودِ شکل، معنی‌اش، و تلفظش. تازه بعد قاعده. می‌توانید بعد از دو خط با همان چیزی که برایش آمده بودید بروید.
هر قاعده با جمله می‌آید
قاعده‌ای که نتوانید در یک جمله تصورش کنید، قاعده‌ای است که به کارش نمی‌برید. هر صفحه مثال‌های واقعی دارد، و هر مثال تلفظش را — تولیدشده، نه دستی تایپ‌شده، تا از صفحه‌ی اول تا صفحه‌ی ۱۶۵ یکدست بماند.
توضیح به زبانی که با آن فکر می‌کنید
فرانسه، فرانسه می‌ماند. توضیحِ دورش به انگلیسی، عربی یا فارسی نوشته می‌شود — جداگانه، نه ترجمه‌ی ماشینی از یکی به آن یکی، تا هر نسخه طوری خوانده شود که انگار برای خواننده‌ی خودش نوشته شده.
فعل‌ها، با صرف کامل
یک فعل را در هر شکلی جستجو کنید و روی خود آن فعل می‌نشینید، نه روی صفحه‌ای درباره‌ی فعل‌ها. صرف‌هایش در زمان‌های مختلف چیده شده، و آن‌هایی که ارزش دارد اول یاد بگیرید علامت خورده‌اند.
نقشه‌ی ساخت — چطور حفظش کنی
جستجو می‌فهمد منظورتان چه بود
می‌توانید یک شکل صرف‌شده، یک عبارت، یک املای بدون اکسان، یا اسم گرامری یک چیز را جستجو کنید. چیزهایی که آدم‌ها جستجو می‌کنند و پیدا نمی‌شود ثبت می‌شود — و همان فهرست است که تعیین می‌کند صفحه‌ی بعدی کدام باشد.