بیان شفاهی · تکلیف 34 دقیقه و 30 ثانیه · بدون آمادگیسطح B2

پیدا کردن دوست در یک کشور جدید

صورت سؤال

4 دقیقه و 30 ثانیه · بدون آمادگی

Dans cette épreuve, vous devez exprimer votre point de vue de manière spontanée, sans préparation. L'examinateur vous pose la question suivante : « Pensez-vous qu'il soit aisé de nouer des amitiés quand on s'installe dans un pays où l'on ne connaît personne ? » Prenez position, développez vos arguments, appuyez-vous sur des exemples tirés de votre expérience ou de celle de personnes que vous connaissez, puis concluez. Vous disposez de 4 minutes 30 pour parler de façon continue et convaincante. L'examinateur n'intervient pas pendant votre exposé.

TCF Canada — expression orale — tâche 3

ترجمه‌ی صورت سؤال

در این آزمون باید دیدگاه خود را به‌صورت بداهه و بدون آمادگی قبلی بیان کنید. ممتحن این پرسش را از شما می‌پرسد: «آیا فکر می‌کنید وقتی کسی در کشوری ساکن می‌شود که در آن هیچ‌کس را نمی‌شناسد، دوست پیدا کردن آسان است؟» موضع بگیرید، استدلال‌های خود را بسط دهید، به نمونه‌هایی از تجربه خود یا اطرافیانتان تکیه کنید و سپس نتیجه‌گیری کنید. ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه فرصت دارید تا به‌صورت پیوسته و متقاعدکننده صحبت کنید. ممتحن در طول سخنرانی شما دخالت نمی‌کند.

طرح پاسخ

  1. مقدمه: پرسش را با کلمات خودتان بازگو کنید و موضع متعادل خود را اعلام کنید: آشنا شدن آسان است، اما دوستی واقعی زمان و تلاش می‌خواهد. مثلاً «Mon point de vue est nuancé»

  2. استدلال اول، عوامل تسهیل‌کننده: شبکه‌های اجتماعی، سازمان‌های پذیرش مهاجران، فعالیت‌های محلی و حضور مهاجران دیگر که تجربه‌ای مشابه دارند

  3. استدلال دوم، موانع: فاصله فرهنگی و زبانی، کمبود وقت در ماه‌های نخست، کم‌حرفی و خویشتن‌داری در برخی محیط‌ها و احساس تنهایی با وجود ارتباط‌های مؤدبانه

  4. مثال عینی: فردی که تنها رسیده و با یک ابتکار (ورزش، کار داوطلبانه) دوست پیدا کرده است

  5. توصیه‌ها و نتیجه‌گیری: مشارکت فعال، صبر، پرهیز از ماندن صرف در جمع هم‌وطنان؛ در پایان موضع خود را در یک جمله روشن جمع‌بندی کنید. مثلاً «Pour conclure, je dirais que…»

  6. زمان‌بندی: ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه باید پیوسته صحبت کنید؛ مثال شخصی و توصیه‌ها را فراموش نکنید تا وقت کم نیاید

پاسخ نمونه

حدود 584 کلمه

Bonjour. La question qui m'est posée est de savoir s'il est facile de nouer des amitiés quand on s'installe dans un nouveau pays. Mon point de vue est nuancé : je pense que faire des connaissances est assez simple, mais que se faire de véritables amis demande du temps, de l'effort et une certaine ouverture d'esprit.

Commençons par ce qui facilite les choses. Aujourd'hui, un nouvel arrivant dispose de nombreux outils. Avant même de partir, on peut rejoindre des groupes sur les réseaux sociaux, par exemple des communautés de personnes qui immigrent à Montréal ou à Québec. Une fois sur place, les organismes d'accueil, les bibliothèques et les centres communautaires organisent des ateliers, des sorties et des activités gratuites. De plus, dans un pays comme le Canada, qui accueille beaucoup d'immigrants, on rencontre énormément de personnes qui ont vécu la même expérience et qui comprennent ce que l'on ressent. Cela crée rapidement des liens.

Cependant, il faut être honnête : la réalité est plus complexe. D'abord, il y a la barrière de la langue et de la culture. Même quand on parle français, les expressions, l'humour et les références ne sont pas toujours les mêmes. On peut se sentir à l'écart dans une conversation, et cela décourage. Ensuite, le rythme de vie joue un rôle important. Entre la recherche d'un emploi, les démarches administratives et le logement, on a peu de temps libre. Les premiers mois, on pense surtout à s'installer, pas à se divertir. Enfin, dans certaines villes, les gens sont plutôt réservés. Les collègues sont aimables au travail, mais ils ne se voient pas forcément en dehors. On peut donc avoir beaucoup de contacts polis et se sentir pourtant seul.

Je prends l'exemple d'un ami arrivé à Sherbrooke il y a deux ans. Au début, il m'a confié qu'il se sentait invisible. Il saluait ses voisins, mais personne ne l'invitait. Puis il s'est inscrit dans un club de football amateur et il est devenu bénévole dans une banque alimentaire. En quelques mois, il avait un vrai cercle d'amis, québécois comme étrangers. Ce qui a fait la différence, ce n'est pas la chance, c'est son initiative. Cet exemple montre que l'amitié se construit autour d'intérêts communs et d'une présence régulière.

Alors, que conseiller à quelqu'un qui arrive ? Premièrement, ne pas rester isolé et accepter les invitations, même quand on est fatigué. Deuxièmement, s'impliquer : le bénévolat, le sport, une association culturelle ou un lieu de culte sont d'excellents moyens de croiser les mêmes personnes régulièrement. Troisièmement, avoir de la patience et de l'humilité : il faut accepter de faire des erreurs de langue et de rire de soi-même. Enfin, il ne faut pas oublier ses amis restés au pays : garder le contact avec eux aide à traverser les moments difficiles, tout en construisant de nouveaux liens.

Je voudrais aussi souligner qu'il ne faut pas se limiter à sa communauté d'origine. Il est rassurant de retrouver des compatriotes, et c'est utile au début, mais si on ne fréquente qu'eux, on risque de ne jamais s'intégrer vraiment et de rester dans une bulle. Les amitiés mixtes aident à comprendre la société d'accueil, à progresser dans la langue et même à trouver du travail grâce au réseau.

Pour conclure, je dirais que se faire des amis dans un nouveau pays n'est ni impossible ni automatique. C'est plus facile aujourd'hui grâce aux outils numériques et aux associations, mais cela exige du courage, de la régularité et de l'ouverture. À mon avis, ceux qui font le premier pas réussissent presque toujours. Merci.

نمایش ترجمه

سلام. پرسشی که از من شده این است که آیا وقتی کسی در کشوری جدید ساکن می‌شود، دوست پیدا کردن آسان است یا نه. دیدگاه من متعادل است: به نظر من آشنا شدن با آدم‌ها نسبتاً ساده است، اما پیدا کردن دوستان واقعی زمان، تلاش و درجه‌ای از گشاده‌ذهنی می‌خواهد.

از آنچه کار را آسان می‌کند شروع کنیم. امروز یک تازه‌وارد ابزارهای فراوانی در اختیار دارد. حتی پیش از سفر می‌توان به گروه‌های شبکه‌های اجتماعی پیوست، مثلاً جمع‌هایی از کسانی که به مونترال یا کبک مهاجرت می‌کنند. پس از رسیدن، سازمان‌های پذیرش، کتابخانه‌ها و مراکز اجتماعی محلی کارگاه، گردش و فعالیت‌های رایگان برگزار می‌کنند. افزون بر این، در کشوری مانند کانادا که مهاجران زیادی می‌پذیرد، آدم‌های بسیاری را می‌بینیم که همان تجربه را از سر گذرانده‌اند و حال و احوال ما را می‌فهمند. این موضوع به‌سرعت پیوند ایجاد می‌کند.

با این حال باید صادق بود: واقعیت پیچیده‌تر است. نخست، مانع زبان و فرهنگ وجود دارد. حتی وقتی به فرانسوی صحبت می‌کنیم، اصطلاح‌ها، شوخ‌طبعی و ارجاع‌ها همیشه یکسان نیستند. ممکن است در یک گفتگو احساس کنار ماندن کنیم و این دلسردکننده است. سپس، ریتم زندگی نقش مهمی دارد. با جست‌وجوی کار، کارهای اداری و مسکن، وقت آزاد کمی باقی می‌ماند. در ماه‌های اول، بیشتر به جاافتادن فکر می‌کنیم، نه به تفریح. سرانجام، در برخی شهرها مردم نسبتاً کم‌حرف و خویشتن‌دارند. همکاران سر کار مهربان‌اند، اما لزوماً بیرون از محل کار همدیگر را نمی‌بینند. بنابراین می‌توان ارتباط‌های مؤدبانه فراوان داشت و با این حال احساس تنهایی کرد.

مثال دوستی را می‌زنم که دو سال پیش به شربروک رسید. در آغاز به من گفت که احساس نامرئی بودن می‌کرد. به همسایه‌هایش سلام می‌کرد، اما هیچ‌کس او را دعوت نمی‌کرد. بعد در یک باشگاه فوتبال آماتور ثبت‌نام کرد و در یک بانک غذا داوطلب شد. در چند ماه، حلقه‌ای واقعی از دوستان داشت، هم کبکی و هم خارجی. آنچه تفاوت را رقم زد شانس نبود، ابتکار خودش بود. این مثال نشان می‌دهد که دوستی پیرامون علایق مشترک و حضور منظم ساخته می‌شود.

پس به کسی که تازه می‌رسد چه باید توصیه کرد؟ اول اینکه منزوی نماند و دعوت‌ها را بپذیرد، حتی وقتی خسته است. دوم اینکه مشارکت کند: کار داوطلبانه، ورزش، یک انجمن فرهنگی یا یک مکان عبادت راه‌های عالی برای دیدن منظم همان آدم‌ها هستند. سوم اینکه صبر و فروتنی داشته باشد: باید پذیرفت که اشتباه زبانی می‌کنیم و به خودمان می‌خندیم. سرانجام، نباید دوستانی را که در وطن مانده‌اند فراموش کرد: حفظ ارتباط با آن‌ها به گذراندن لحظه‌های سخت کمک می‌کند، در حالی که پیوندهای تازه هم ساخته می‌شود.

می‌خواهم این را هم تأکید کنم که نباید خود را به جامعه مبدأ محدود کرد. دیدن هم‌وطنان آرامش‌بخش است و در آغاز مفید، اما اگر فقط با آن‌ها معاشرت کنیم، خطر دارد که هرگز واقعاً ادغام نشویم و در یک حباب بمانیم. دوستی‌های آمیخته به درک جامعه میزبان، پیشرفت در زبان و حتی یافتن کار از طریق شبکه ارتباطی کمک می‌کنند.

در پایان می‌گویم که پیدا کردن دوست در یک کشور جدید نه ناممکن است و نه خودکار. امروز به لطف ابزارهای دیجیتال و انجمن‌ها آسان‌تر شده است، اما شجاعت، پیوستگی و گشاده‌رویی می‌خواهد. به نظر من، کسانی که قدم اول را برمی‌دارند تقریباً همیشه موفق می‌شوند. متشکرم.

واژگان کلیدی

واژه یا عبارتمعنی
nouer des liens / des amitiésایجاد رابطه با دیگران؛ دوستی‌ها را شکل دادن
un nouvel arrivantتازه‌وارد؛ کسی که تازه در یک کشور یا شهر ساکن شده است
un organisme d'accueilسازمان پذیرش؛ نهادی که به مهاجران در استقرار و ادغام در جامعه کمک می‌کند
le choc culturelشوک فرهنگی؛ احساس ناراحتی در برابر عادت‌هایی که با عادت‌های خود فرد بسیار متفاوت است
se sentir à l'écartاحساس کنار گذاشته‌شدن؛ حس اینکه جزو گروه نیستید
faire le premier pasقدم اول را برداشتن؛ ابتکار عمل برای نزدیک شدن به دیگری
le bénévolatکار داوطلبانه؛ فعالیتی برای کمک به دیگران بدون دریافت دستمزد
un cercle d'amisحلقه دوستان؛ گروهی از افراد نزدیک که با هم رفت‌وآمد دارند
s'intégrer à la société d'accueilدر جامعه میزبان ادغام شدن؛ عضو کامل جامعه کشوری شدن که در آن ساکن شده‌اید
rester dans sa bulleدر حباب خود ماندن؛ فقط با محیط آشنای خود معاشرت کردن و به روی دیگران باز نشدن
un compatrioteهم‌وطن؛ کسی که از همان کشور مبدأ است
un centre communautaireمرکز اجتماعی محلی؛ مکانی که به ساکنان یک محله خدمات و فعالیت ارائه می‌دهد
avoir des intérêts communsعلایق مشترک داشتن؛ به فعالیت‌ها یا موضوعات یکسان علاقه داشتن
le mal du paysدلتنگی برای وطن؛ غم ناشی از دوری از کشور و عزیزان

اشتباه‌های رایج

  • «se faire des amis» را بدون ظرافت به معنای «آشنا شدن» نکار ببرید. در صحبت شفاهی میان «آشنا»، «همکار» و «دوست نزدیک» تمایز بگذارید.

    نادرستJe me suis fait beaucoup d'amis au travail dès la première semaine.

    درستJ'ai fait la connaissance de plusieurs collègues, mais mes amis proches sont peu nombreux.

  • فعل «rencontrer» مفعول مستقیم می‌گیرد و حرف اضافه «avec» یا «à» بعد از آن نمی‌آید.

    نادرستrencontrer avec quelqu'un

    درستrencontrer quelqu'un

  • برای «s'intégrer» ساختار «s'intégrer à» را ترجیح دهید و آن را با «s'intégrer dans» به شکل ناهماهنگ در یک متن مخلوط نکنید.

    نادرستs'intégrer dans la société d'accueil

    درستs'intégrer à la société d'accueil

  • عبارت «ça dépend» را بدون توضیح تکرار نکنید. در سطح B2/C1 باید بگویید به چه چیزی بستگی دارد: زبان، شهر، شخصیت، فعالیت‌ها.

    نادرستÇa dépend.

    درستÇa dépend de la langue, de la ville et de la personnalité de chacun.

  • بعد از «il faut que» و «je ne pense pas que» باید فعل را در وجه subjonctif آورد، نه indicatif.

    نادرستIl faut que les gens sont ouverts.

    درستIl faut que les gens soient ouverts.

  • «les gens» جمع است اما در برخی ترکیب‌ها صفت مقدم بر آن مذکر می‌آید: «tous les gens». شکل «toutes les gens» غلط است. (این قاعده استثنا‌هایی دارد؛ مثلاً صفت‌هایی که بلافاصله پس از «gens» می‌آیند مؤنث می‌شوند.)

    نادرستtoutes les gens

    درستtous les gens

  • «donc» و «alors» را مدام تکرار نکنید. از رابط‌های متنوع استفاده کنید: «d'abord، ensuite، cependant، en revanche، par ailleurs، pour conclure».

    نادرستAlors, c'est difficile. Donc, il faut du temps. Alors, il faut patienter.

    درستD'abord, c'est difficile. Ensuite, il faut du temps. Enfin, il faut patienter.

  • خیلی زود تمام نکنید. آزمون ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه است؛ برای پر کردن زمان، مثال شخصی، توصیه‌ها و یک نتیجه‌گیری واقعی را پیش‌بینی کنید.

  • «amitié» (پیوند دوستی) را با «ami» (شخص) اشتباه نگیرید و «faire de l'amitié» نگویید؛ درست آن «nouer des amitiés» است.

    نادرستfaire de l'amitié

    درستnouer des amitiés

دستور زبانی که این سؤال لازم دارد

سوبژونکتیف بعد از «il faut que» و فعل‌های نظر در جمله منفی یا پرسشی («je ne pense pas que»)

در این موضوع باید توصیه بدهید و نظرتان را با احتیاط بیان کنید. این دو ساختار هر دو سوبژونکتیف می‌خواهند و اشتباه در آن‌ها یکی از رایج‌ترین خطاهای دورهٔ B2 است.

  • Il faut que les nouveaux arrivants soient patients.
  • Je ne pense pas que ce soit toujours facile.
  • Il faut que l'on fasse le premier pas.
  • Je ne crois pas que les gens soient fermés par nature.

بیان تقابل و تضاد با رابط‌های متنوع (cependant, en revanche, alors que, même si)

موضع شما دوگانه است: آشنا شدن آسان است، ولی دوست واقعی پیدا کردن سخت. این تقابل را باید با رابط‌های گوناگون نشان دهید، نه با تکرار «mais».

  • Faire des connaissances est simple, alors que se faire de vrais amis demande du temps.
  • Même si les collègues sont aimables, ils ne se voient pas toujours en dehors du travail.
  • Les réseaux sociaux aident beaucoup ; en revanche, ils ne remplacent pas les rencontres réelles.
  • Cependant, il faut être honnête : la réalité est plus complexe.

بیان شرط با «si» و زمان‌های آن (présent + impératif یا futur)

در بخش توصیه‌ها بارها می‌گویید «اگر ... آنگاه ...». باید توالی زمان‌ها را درست رعایت کنید.

  • Si on ne fréquente que ses compatriotes, on risque de rester dans une bulle.
  • Si tu t'inscris dans un club, tu rencontreras des gens régulièrement.
  • Si j'avais plus de temps libre, je participerais à plus d'activités.
  • Si vous acceptez les invitations, vous vous ferez vite un réseau.

حروف اضافهٔ درست با فعل‌های رایج این موضوع (s'intégrer à, s'inscrire à/dans, rencontrer quelqu'un)

بیشتر خطاهای این موضوع از حرف اضافهٔ نادرست می‌آید. «rencontrer» فعل متعدی مستقیم است و «s'intégrer» با «à» می‌آید.

  • Il s'est bien intégré à la société d'accueil.
  • Il a rencontré ses voisins lors d'une fête de quartier.
  • Elle s'est inscrite à un club de football amateur.
  • Beaucoup de gens s'intéressent aux activités communautaires.

عبارت‌های آماده برای پاسخ

عبارتکاربرد
La question qui m'est posée est de savoir si + indicatifبرای شروع صحبت و بازگویی سؤال با کلمات خودتان، بدون کپی کردن مستقیم از سؤال ممتحن.
Mon point de vue est nuancé : d'un côté…, de l'autre…برای اعلام موضع میانه در همان ابتدا؛ ممتحن می‌فهمد که قصد دارید دو سوی مسئله را بررسی کنید.
Commençons par ce qui facilite les choses.برای ورود به اولین استدلال و راهنمایی شنونده در ساختار صحبت.
Cependant, il faut être honnête : …برای گذار از جنبه‌های مثبت به موانع، بدون اینکه ناگهانی به نظر برسد.
D'abord… Ensuite… Enfin…برای شماره‌گذاری موانع یا توصیه‌ها و منظم نگه داشتن صحبت طولانی.
Je prends l'exemple de + nomبرای وارد شدن به مثال عینی از تجربهٔ شخصی یا یکی از آشنایان.
Ce qui a fait la différence, c'est + nomبرای نتیجه‌گیری از مثال و نشان دادن عامل اصلی موفقیت.
Cet exemple montre que + indicatifبرای ربط دادن مثال به ادعای کلی و جلوگیری از اینکه مثال بدون نتیجه رها شود.
Alors, que conseiller à quelqu'un qui arrive ?برای رفتن به بخش توصیه‌ها با یک سؤال بلاغی که صحبت را زنده نگه می‌دارد.
Je voudrais aussi souligner que + indicatifبرای افزودن نکته‌ای مهم، مثلاً دربارهٔ خطر ماندن در جامعهٔ هم‌وطنان.
Pour conclure, je dirais que + indicatifبرای شروع نتیجه‌گیری و جمع‌بندی موضع در یک جملهٔ روشن.
À mon avis, ceux qui + verbe + réussissentبرای پایان دادن با یک جملهٔ قاطع و به‌یادماندنی.

بانک ایده‌ها

موضعاستدلالمثال
له (آسان است)شبکه‌های اجتماعی اجازه می‌دهند پیش از سفر هم با دیگران ارتباط بگیرید.گروه‌هایی برای مهاجران در مونترال یا کبک وجود دارد که می‌توان قبل از رسیدن به آن‌ها پیوست.
له (آسان است)سازمان‌های پذیرش، کتابخانه‌ها و مراکز اجتماعی فعالیت‌های رایگان برگزار می‌کنند.کارگاه‌ها و گردش‌های گروهی در کتابخانهٔ محله فرصتی طبیعی برای آشنایی‌اند.
له (آسان است)در کشوری مثل کانادا بسیاری از مردم تجربهٔ مهاجرت دارند و همدیگر را می‌فهمند.دو همسایهٔ تازه‌وارد که هر دو درگیر کاغذبازی اداری‌اند، سریع به هم نزدیک می‌شوند.
علیه (دشوار است)مانع زبان و فرهنگ: حتی با تسلط بر فرانسه، شوخی‌ها و اشاره‌های فرهنگی متفاوت است.در یک گفتگو احساس بیگانگی می‌کنید چون مرجع‌های مشترک را نمی‌شناسید و دلسرد می‌شوید.
علیه (دشوار است)در ماه‌های اول وقت آزاد کم است.جست‌وجوی کار، امور اداری و پیدا کردن مسکن همهٔ انرژی را می‌گیرد.
علیه (دشوار است)در برخی شهرها مردم کم‌حرف و محتاط‌اند.همکاران سر کار مهربان‌اند اما بیرون از محل کار همدیگر را نمی‌بینند؛ نتیجه: تماس‌های مؤدبانه ولی تنهایی.
مثال عینیابتکار شخصی تفاوت می‌سازد.دوستی که به شربروک آمد، عضو باشگاه فوتبال آماتور و داوطلب بانک غذا شد و در چند ماه حلقهٔ دوستانش را ساخت.
نکته و تعدیلماندن فقط در میان هم‌وطنان آرامش‌بخش است ولی خطر انزوا دارد.دوستی‌های مختلط به یادگیری زبان، فهم جامعهٔ میزبان و حتی پیدا کردن کار از راه شبکهٔ آشنایان کمک می‌کند.
نکته و تعدیلارتباط با دوستان در وطن می‌تواند به عبور از لحظات سخت کمک کند.یک تماس تصویری هفتگی با خانواده مانع از غلبهٔ دلتنگی (le mal du pays) می‌شود.
توصیهصبر و فروتنی: باید اشتباه زبانی را بپذیرید و به خودتان بخندید.اگر در جمع یک کلمه را اشتباه گفتید، با لبخند آن را اصلاح کنید؛ این حس صمیمیت می‌آورد.
توصیهدعوت‌ها را بپذیرید، حتی وقتی خسته‌اید.رفتن به یک شام ساده در خانهٔ همسایه می‌تواند آغاز یک دوستی باشد.

ارزیاب به چه چیزی توجه می‌کند

مصحح در این تکلیف به‌دنبال یک سخنرانی پیوسته و منظم است که کل ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه را پر کند: مقدمه، دو استدلال، مثال شخصی، توصیه‌ها و نتیجه‌گیری واقعی. موضع نباید یک‌طرفه باشد و باید تمایز بین «connaissance» و «ami proche» را نشان دهید. از «ça dépend» بدون توضیح پرهیز کنید و بگویید به چه چیزی بستگی دارد. تنوع رابط‌ها، سوبژونکتیف درست و واژگان دقیق این موضوع (nouer des liens, s'intégrer à, faire le premier pas) برای سطح B2/C1 تعیین‌کننده است. اگر زود تمام کنید، نمرهٔ شما افت می‌کند.