poindre — صرف فعل

/pwɛ̃dʁ/شروع به نمایان شدن کردن

/

نقشه‌ی ساخت — چطور حفظش کنی

این سه تکه حفظی‌اند؛ بقیه‌ی زمان‌ها از رویشان ساخته می‌شود.

صیغه‌ی nous

poignons

حالprésentطبق قاعده

مفرد — ریشه‌ی کوتاه

poin-+-s -s -t

حالprésentطبق قاعده

جمع — ریشه‌ی nous

poign-+-ons -ez -ent

ماضی استمراریimparfaitطبق قاعده

poign-+-ais -ais -ait -ions -iez -aient

اسم فاعلparticipe-présentطبق قاعده

poign-+-ant

التزامی (حال)subjonctif-présentطبق قاعده

از ils ساخته می‌شود؛ nous و vous مثل imparfait

poign-+-e -es -e -ent

مصدر

poindre

آیندهٔ سادهfutur-simpleطبق قاعده

poindr-+-ai -as -a -ons -ez -ont

شرطی (حال)conditionnel-présentطبق قاعده

ریشه‌ی آینده + پایانه‌های imparfait

poindr-+-ais -ais -ait -ions -iez -aient

آیندهٔ نزدیکfutur-procheطبق قاعده

aller + مصدر

poindre

شکلِ سوم

point

با avoir صرف می‌شود

گذشتهٔ نقلیpassé-composéطبق قاعده

avoir در حال + شکل سوم

point

ماضی بعیدplus-que-parfaitطبق قاعده

کمکی در imparfait + شکل سوم

point

présent