همه‌ی فعل‌ها

/dəvwaʁ/باید، بدهکار بودنB1

خانواده
خانواده ۵ — چکمه‌ای‌ها
چه می‌گیرد
مصدر — بعدش **همیشه مصدر** می‌آید: devoir finir

نقشه‌ی ساخت — چطور حفظش کنی

این سه تکه حفظی‌اند؛ بقیه‌ی زمان‌ها از رویشان ساخته می‌شود.

صیغه‌ی nous
devons
حالprésentحفظی

مفرد — ریشه‌ی کوتاه

حالprésent۱ استثنا

چکمه‌ای — ils ریشه‌ی مفرد را برمی‌گرداند

dev-+-ons -ez -ent

  • ils doiventقاعده می‌گفت devent
ماضی استمراریimparfaitطبق قاعده

dev-+-ais -ais -ait -ions -iez -aient

اسم فاعلparticipe-présentطبق قاعده

dev-+-ant

التزامی (حال)subjonctif-présentطبق قاعده

از ils ساخته می‌شود؛ nous و vous مثل imparfait

doiv-+-e -es -e -ent

مصدر
devoir
آیندهٔ سادهfutur-simpleریشه فرق می‌کند

devr-+-ai -as -a -ons -ez -ont

شرطی (حال)conditionnel-présentطبق قاعده

ریشه‌ی آینده + پایانه‌های imparfait

devr-+-ais -ais -ait -ions -iez -aient

آیندهٔ نزدیکfutur-procheطبق قاعده

aller + مصدر

devoir

شکلِ سوم
dû

با avoir صرف می‌شود

گذشتهٔ نقلیpassé-composéطبق قاعده

avoir در حال + شکل سوم

dû

ماضی بعیدplus-que-parfaitطبق قاعده

کمکی در imparfait + شکل سوم

dû

صرف فعل

présent
منje dois/ʒə dwa/
توtu dois/ty dwa/
اوil doit/il dwa/
ماnous devons/nu dəvɔ̃/
شماvous devez/vu dəve/
آنهاils doivent/il dwav/

مثال‌ها

  • Je dois finir le travail.

    /ʒə dwa fi.niʁ lə tʁa.vaj/

    باید کار را تمام کنم

  • Il doit revenir.

    /il dwa ʁəv.niʁ/

    او باید برگردد

  • Que dois-tu faire ?

    /kə dwa.ty fɛʁ/

    چه کار باید بکنی؟

عبارت‌های ثابت

  • je dois

    باید

  • devoir de l'argent

    بدهکار بودن

نکته‌ها

  • دو معنی دارد: بعدش مصدر بیاید یعنی «باید»؛ پول یا چیزی بیاید یعنی «بدهکارم».

  • فارسی «باید» را ثابت نگه می‌دارد و فعل دوم را صرف می‌کند — فرانسه برعکس.

  • اسم مفعولش dû است، با اکسان — تا از du جدا شود.