همه‌ی فعل‌ها

/avɛʁtiʁ/هشدار دادنB1

خانواده
خانواده ۱ — گروه ۲، `-iss-` در جمع
چه می‌گیرد
مفعول مستقیم — کسی را هشدار می‌دهی — بدون حرف اضافه: avertir l'élève

نقشه‌ی ساخت — چطور حفظش کنی

این سه تکه حفظی‌اند؛ بقیه‌ی زمان‌ها از رویشان ساخته می‌شود.

صیغه‌ی nous
avertissons
حالprésentطبق قاعده

مفرد — ریشه‌ی کوتاه

avert-+-is -is -it

حالprésentطبق قاعده

جمع — ریشه‌ی nous

avertiss-+-ons -ez -ent

ماضی استمراریimparfaitطبق قاعده

avertiss-+-ais -ais -ait -ions -iez -aient

اسم فاعلparticipe-présentطبق قاعده

avertiss-+-ant

التزامی (حال)subjonctif-présentطبق قاعده

از ils ساخته می‌شود؛ nous و vous مثل imparfait

avertiss-+-e -es -e -ent

مصدر
avertir
آیندهٔ سادهfutur-simpleطبق قاعده

avertir-+-ai -as -a -ons -ez -ont

شرطی (حال)conditionnel-présentطبق قاعده

ریشه‌ی آینده + پایانه‌های imparfait

avertir-+-ais -ais -ait -ions -iez -aient

آیندهٔ نزدیکfutur-procheطبق قاعده

aller + مصدر

avertir

شکلِ سوم
averti

با avoir صرف می‌شود

گذشتهٔ نقلیpassé-composéطبق قاعده

avoir در حال + شکل سوم

averti

ماضی بعیدplus-que-parfaitطبق قاعده

کمکی در imparfait + شکل سوم

averti

صرف فعل

présent
منj'avertis/ʒavɛʁti/
توtu avertis/ty avɛʁti/
اوil avertit/il avɛʁti/
ماnous avertissons/nuz avɛʁtisɔ̃/
شماvous avertissez/vuz avɛʁtise/
آنهاils avertissent/ilz avɛʁtis/

مثال‌ها

  • J'avertis l'élève.

    /ʒa.vɛʁ.ti le.lɛv/

    به دانش‌آموز هشدار می‌دهم

  • Qui avertis-tu ?

    /ki a.vɛʁ.ti.ty/

    به کی هشدار می‌دهی؟

  • Nous avertissons les enfants.

    /nu.z‿a.vɛʁ.ti.sɔ̃ le.z‿ɑ̃.fɑ̃/

    ما هشدار می‌دهیم