Faut-il interdire les voitures dans les centres-villes ?

Comment structurer votre réponse

1. Introduction (30 secondes) : reformulez la question, montrez qu'elle est d'actualité (des villes testent la piétonnisation) et annoncez clairement votre position ainsi que les grandes parties de votre exposé : « Je vais développer trois idées… »
2. Les arguments en faveur de la restriction (1 minute) : santé et qualité de l'air, bruit, sécurité des piétons, espace public rendu aux habitants, effets sur le commerce et le tourisme. Illustrez avec un exemple concret, par exemple la rue Sainte-Catherine à Montréal.
3. Les limites d'une interdiction totale (1 minute) : équité sociale (travailleurs de banlieue), personnes à mobilité réduite, livraisons et artisans, contraintes climatiques comme l'hiver canadien. Utilisez « Cependant, une interdiction brutale pose de vrais problèmes ».
4. Votre solution et la réponse à l'objection (1 minute 30) : d'abord les transports en commun, puis zones à faibles émissions, péage urbain, dérogations, parcs relais. Répondez à ceux qui jugent la transition trop lente face à l'urgence climatique : « On me répondra peut-être que… ».
5. Conclusion (30 secondes) : résumez votre position en une ou deux phrases et terminez par une formule forte : « Il faut convaincre avant de contraindre. »

Vocabulaire du thème

Erreurs fréquentes

• Après « bien que » et « malgré le fait que », il faut le subjonctif, pas l'indicatif. « Malgré que » est à éviter dans une expression soignée : préférez « bien que » ou « malgré le fait que ».
  • Incorrect : Bien que c'est utile, je reste prudent.
  • Correct : Bien que ce soit utile, je reste prudent.
• Le verbe « pallier » est transitif direct : on ne le fait pas suivre de « à ».
  • Incorrect : pallier à un problème
  • Correct : pallier un problème
• « À cause que » et « parce que de » n'existent pas. On emploie « parce que » + une phrase, ou « à cause de » + un nom.
  • Incorrect : À cause que les transports sont insuffisants…
  • Correct : À cause de l'insuffisance des transports… / Parce que les transports sont insuffisants…
• Après « il faut que », « je souhaite que », « il est nécessaire que », le subjonctif est obligatoire. L'indicatif futur ou présent est une faute.
  • Incorrect : Il faut que les villes agiront.
  • Correct : Il faut que les villes agissent.
• « Meilleur » et « mieux » sont déjà des comparatifs : on n'y ajoute pas « plus ». On peut renforcer avec « bien meilleur » ou « bien mieux ».
  • Incorrect : C'est plus meilleur, c'est plus mieux.
  • Correct : C'est meilleur. / C'est bien meilleur. / C'est mieux.
• Répéter le sujet par un pronom (« Les gens, ils… ») est typique de l'oral familier. À l'examen, dites directement « Les gens pensent que… ».
  • Incorrect : Les gens, ils pensent que…
  • Correct : Les gens pensent que…
• Attention aux articles contractés (« des transports », « du centre-ville », « aux piétons »). L'expression correcte est « les transports en commun », jamais « les transports communs ».
  • Incorrect : les transports communs ; la qualité de le centre-ville
  • Correct : les transports en commun ; la qualité du centre-ville
• Ne vous contentez pas de « et puis », « aussi » ou « en effet » pour enchaîner vos arguments. Variez les connecteurs : « d'une part… d'autre part », « en outre », « cependant », « par conséquent ».
  • Incorrect : Et puis, il y a le bruit. Et puis, il y a aussi la sécurité.
  • Correct : D'une part, il y a le bruit ; d'autre part, la sécurité est en jeu. En outre…
• Un propos trop général convainc peu. En tâche 3, un exemple précis (ville, mesure, chiffre) rend l'argument crédible.
• Ne parlez pas trop vite et ne vous arrêtez pas avant la fin du temps. Prévoyez 4 à 5 idées développées pour tenir 4 minutes 30, et utilisez des reformulations en cas de blocage : « autrement dit », « c'est-à-dire ».

La grammaire que ce sujet exige

Le subjonctif après les expressions de nécessité, de souhait et de concession — Ce sujet appelle des prises de position nuancées (« il faut que », « je souhaite que », « bien que »). Le correcteur remarque tout de suite si le subjonctif est maîtrisé ou non, et c'est un critère clé pour viser le niveau C1.

• Il faut que les villes développent les transports en commun avant d'interdire quoi que ce soit.
• Je souhaite que chacun puisse se déplacer librement, même sans voiture.
• Bien que la mesure soit ambitieuse, elle reste difficile à appliquer en hiver.

Les connecteurs logiques de l'opposition, de la concession et de la conséquence — Sur 4 minutes 30, vous devez équilibrer arguments pour et contre, puis défendre une position intermédiaire. Des connecteurs variés structurent le discours et évitent la répétition de « et puis » ou « aussi ».

• D'une part, l'air devient plus propre ; d'autre part, certains travailleurs se retrouvent sans solution.
• Cependant, une interdiction brutale pénaliserait les habitants de banlieue.
• Par conséquent, il faut d'abord renforcer l'offre de transports collectifs.

Le conditionnel et l'hypothèse avec « si » + imparfait — Pour proposer votre solution et imaginer les effets d'une mesure, vous devez formuler des hypothèses et des suggestions de façon nuancée.

• Si l'on interdisait les voitures du jour au lendemain, de nombreux commerçants seraient en difficulté.
• Si les transports en commun étaient plus fréquents, les automobilistes laisseraient plus facilement leur voiture.
• Un péage urbain pourrait financer de nouvelles lignes de métro.

Les constructions correctes des verbes et des prépositions (pallier, dissuader, concilier) — Le vocabulaire du thème contient des verbes piégeux. Les employer correctement montre la précision de votre langue.

• Il faut pallier le manque de transports en banlieue.
• Un péage urbain peut dissuader les automobilistes de venir en centre-ville.
• Cette politique cherche à concilier écologie et vie économique.

Structures à réutiliser

Banque d'idées

Ce que cherche le correcteur

Le correcteur cherche une prise de position claire dès l'introduction, puis un exposé organisé en parties annoncées (avantages, limites, solution, objection). Il attend des exemples précis (une ville, une mesure, un chiffre) plutôt que des généralités, et une prise en compte des contraintes réelles, notamment sociales et climatiques. Il évalue la capacité à parler sans interruption pendant 4 minutes 30, avec des connecteurs variés, un subjonctif et un conditionnel maîtrisés, et des reformulations quand vous êtes bloqué(e). La conclusion doit résumer votre position et se terminer par une formule marquante.

كيف تبني إجابتك

1. المقدمة (30 ثانية): أعد صياغة السؤال بأسلوبك، وبيّن أنه موضوع الساعة (مدن تجرّب تحويل شوارعها إلى مناطق للمشاة)، وأعلن موقفك بوضوح مع الأجزاء الرئيسية لعرضك، مثلاً: «Je vais développer trois idées».
2. حجج تأييد تقييد السيارات (دقيقة واحدة): الصحة وجودة الهواء، الضجيج، سلامة المشاة، استعادة السكان للفضاء العام، الأثر في التجارة والسياحة؛ وادعم ذلك بمثال ملموس (مدينة، إجراء، رقم).
3. حدود المنع الكلي (دقيقة واحدة): العدالة الاجتماعية (عمال الضواحي)، ذوو الحركة المحدودة، التوصيل والحرفيون، قيود المناخ مثل الشتاء الكندي. ويمكنك الانتقال بـ «Cependant».
4. حلّك الشخصي والرد على الاعتراض (دقيقة ونصف): النقل العام أولاً، مناطق الانبعاثات المنخفضة، رسوم الدخول إلى وسط المدينة، الاستثناءات، مواقف السيارات عند أطراف المدينة المرتبطة بالمترو أو الترام؛ ثم الرد على من يرى أن التحول بطيء أمام الاستعجال المناخي، مثلاً: «On me répondra peut-être que…».
5. الخاتمة (30 ثانية): لخّص موقفك في جملة أو جملتين، واختم بعبارة قوية تبقى في الذهن مثل «Il faut convaincre avant de contraindre».
6. نصيحة للأداء: لا يتدخل الممتحن ولا يرد عليك، فعليك أن تتكلم باستمرار طوال 4 دقائق ونصف. حضّر 4 إلى 5 أفكار مطوّرة، ونوّع أدوات الربط، واستعن بإعادة الصياغة عند التعثر: «autrement dit», «c'est-à-dire».

ترجمة الإجابة النموذجية

مرحباً. السؤال الذي تطرحونه عليّ راهن جداً، لأن مدناً كبرى كثيرة، من مونتريال إلى باريس مروراً بأوسلو، تجرّب مراكز مدن بلا سيارات. أما أنا فأرى أنه لا ينبغي منعٌ كلي وفوري، بل تقييد تدريجي ومواكَب بإجراءات مناسبة. سأعرض ثلاث أفكار: فوائد هذا الإجراء، ثم حدوده، ثم الحل الذي أدافع عنه.

لنبدأ بالمزايا، فهي حقيقية. أولاً، الصحة العامة. تُطلق المحركات الحرارية جسيمات دقيقة وثاني أكسيد النيتروجين، وهي تسبب أمراضاً تنفسية، خصوصاً لدى الأطفال وكبار السن. وكلما قلّت السيارات، صار الهواء أنقى وقلّ الضجيج. ثم الأمان: ففي الشوارع المخصصة للمشاة تنخفض الحوادث بشكل واضح. وأخيراً يُعاد الفضاء العام إلى السكان. فعندما نستبدل بمواقف السيارات مقاهي في الهواء الطلق وأشجاراً ومسارات للدراجات، يصبح وسط المدينة مكاناً للعيش ممتعاً، مما يجذب السياح أيضاً. وشارع سانت كاترين في مونتريال، الذي يُخصَّص للمشاة في الصيف، مثال جيد على ذلك: فقد رأى التجار الزبائن يعودون إليه.

ومع ذلك، فإن المنع المفاجئ يطرح مشكلات حقيقية. أولاً، العدالة الاجتماعية. ليس الجميع يسكن قرب المركز، وكثير من العمال، وغالباً من ذوي الدخل المحدود، يعيشون في الضواحي حيث النقل العام غير كافٍ. إن منعهم من استعمال السيارة دون بديل معاقبةٌ لهم. ثانياً، هناك ذوو الحركة المحدودة وكبار السن والعائلات التي لديها أطفال صغار، وهؤلاء يحتاجون أحياناً إلى مركبة. ثالثاً، التوصيل والحرفيون: فالسبّاك أو التاجر لا يستطيع نقل كل شيء بالدراجة. وأخيراً، في كندا، يجعل الشتاء المشي وركوب الدراجة صعبين لعدة أشهر، مما يحدّ من قوة حجة التنقل اللطيف.

إذن، ما موقفي؟ أنا مع تقليص قوي لحركة السير، لكن ضد المنع المطلق. أقترح أولاً تطوير النقل العام بشكل واسع: مترو وحافلات متواترة وقطارات الضواحي، بأسعار معقولة، وذلك قبل تقييد أي شيء. ثم ينبغي إنشاء مناطق ذات انبعاثات منخفضة وفرض رسم لدخول وسط المدينة، كما في لندن أو ستوكهولم، لثني الناس عن الرحلات غير الضرورية مع تمويل النقل في الوقت نفسه. كما ينبغي توفير استثناءات للسكان، وللتوصيل في ساعات معينة، وللإسعاف، وللأشخاص ذوي الإعاقة. وأخيراً يمكن إنشاء مواقف كبيرة عند مدخل المدينة، ليترك أصحاب السيارات سياراتهم ويستقلوا الترام.

قد يُرد عليّ بأن التغيير التدريجي بطيء جداً أمام الاستعجال المناخي. صحيح أن النقل مصدر رئيسي لغازات الاحتباس الحراري. لكن التجربة تبيّن أن الإجراءات المفروضة دون تشاور تثير الرفض وينتهي بها الأمر أحياناً إلى التخلي عنها. أما الانتقال المواكَب فهو، على العكس، أكثر قبولاً وأكثر استدامة.

وخلاصة القول، أرى أن وسط المدينة ينبغي أن يكون أولاً للمشاة وراكبي الدراجات ووسائل النقل الجماعي، لكن لا ينبغي حظر السيارة بين عشية وضحاها. يجب أن نقنع قبل أن نُلزِم: أي أن نقدّم بدائل موثوقة، ثم نقلّص مكان السيارة تدريجياً. وبهذه الطريقة نوفّق بين البيئة والعدالة الاجتماعية والحياة الاقتصادية. أشكركم.

المفردات الأساسية

أخطاء شائعة

• لا تستعمل «malgré que» ولا «bien que» مع المضارع الإخباري (indicatif)؛ فهما يتطلبان صيغة subjonctif. ويمكن أيضاً استعمال «malgré le fait que» مع subjonctif.
  • خطأ : Bien que c'est utile
  • صحيح : Bien que ce soit utile
• الفعل «pallier» متعدٍّ مباشرة، فلا تضف إليه حرف الجر «à».
  • خطأ : pallier à un problème
  • صحيح : pallier un problème
• لا يوجد تعبير «à cause que» ولا «parce que de». استعمل «parce que» + جملة، أو «à cause de» + اسم.
  • خطأ : à cause que les transports sont insuffisants
  • صحيح : parce que les transports sont insuffisants / à cause de l'insuffisance des transports
• بعد «il faut que» و«je souhaite que» و«il est nécessaire que» يجب استعمال subjonctif لا indicatif (لا المضارع الإخباري ولا المستقبل).
  • خطأ : Il faut que les villes agiront
  • صحيح : Il faut que les villes agissent
• لا نقول «plus meilleur» ولا «plus mieux» لأن «meilleur» و«mieux» أفعل تفضيل بذاتهما؛ ويمكن قول «bien meilleur» للتقوية.
  • خطأ : un air plus meilleur
  • صحيح : un air meilleur / un air bien meilleur
• لا تكرر الفاعل بضمير بعده: «Les gens, ils pensent…» أسلوب شفهي عفوي، أما في الكلام الشفهي الرصين فيُقال «Les gens pensent que…».
  • خطأ : Les gens, ils pensent que…
  • صحيح : Les gens pensent que…
• انتبه إلى أدوات التعريف المدمجة (des, du, aux) وإلى التعبير الصحيح: نقول «les transports en commun» لا «les transports communs».
  • خطأ : les transports communs ; la pollution de les transports
  • صحيح : les transports en commun ; la pollution des transports
• لا تكتفِ بربط الحجج بـ «et puis» أو «aussi» أو «en effet»؛ نوّع بين «d'une part… d'autre part» و«en outre» و«cependant» و«par conséquent».
• لا تبقَ عاماً دون مثال ملموس: في المهمة 3 يجعل المثال الدقيق (مدينة، إجراء، رقم) الحجة مقنعة.
• لا تتكلم بسرعة كبيرة ولا تتوقف قبل نهاية الوقت: حضّر 4 إلى 5 أفكار مطوّرة لتصمد 4 دقائق ونصفاً، واستعمل إعادة الصياغة عند التعثر.
  • خطأ : …
  • صحيح : Autrement dit, … / c'est-à-dire…

القواعد التي يتطلبها هذا السؤال

المضارع الشرطي (le subjonctif) بعد عبارات الضرورة والرغبة والتحفّظ — الموضوع يدور حول ما «يجب» فعله وما نتمنّاه من المدن، لذلك ستستعمل باستمرار «il faut que» و«je souhaite que» و«bien que». الخطأ هنا يخصم نقاطًا في الدقّة النحوية، وهو من الأخطاء الشائعة المذكورة في الصفحة. تنبيه: بعد «je pense que» في الجملة المثبتة يأتي الإخبار (indicatif) لا الشرطي.

• Il faut que les villes développent les transports en commun avant d'interdire quoi que ce soit.
• Je souhaite que les décideurs écoutent les habitants des banlieues.
• Bien que la mesure soit utile, elle doit rester progressive.
• Il est nécessaire que les personnes à mobilité réduite puissent accéder au centre.

أدوات الربط المنطقي للمقابلة والنتيجة والإضافة — مدة المهمة 4 دقائق ونصف بلا مقاطعة، والمصحّح يبحث عن خطاب منظّم. التنقّل بين الحجج الإيجابية والحدود والحلّ يتطلب روابط متنوعة بدل تكرار «et puis» و«aussi».

• D'une part, la qualité de l'air s'améliore ; d'autre part, les commerçants craignent de perdre des clients.
• En outre, le bruit diminue nettement dans les rues piétonnes.
• Cependant, une interdiction brutale pénalise les travailleurs de banlieue.
• Par conséquent, il faut offrir des alternatives crédibles avant de restreindre la voiture.

الفعل المتعدّي مباشرةً والحروف الجارّة الصحيحة (pallier، dissuader de، concilier A et B) — المفردات الخاصة بالموضوع تحمل فخاخًا في التعدية، ومنها «pallier à» الخاطئة. استعمالها الصحيح يدلّ على مستوى متقدّم.

• Les parcs relais permettent de pallier le manque de transports en commun.
• Le péage urbain dissuade les automobilistes de venir inutilement en ville.
• Il faut concilier écologie, justice sociale et vie économique.

التعبير عن الشرط والفرضية بـ «si» والمضارع/الشرطي — عند عرض حلّك والرد على الاعتراض ستحتاج إلى جمل مثل «si on…, alors…» لتوضيح العواقب.

• Si on interdit la voiture sans alternative, on pénalise les plus modestes.
• Si les villes investissaient davantage dans le métro, les automobilistes laisseraient plus facilement leur voiture.

عبارات جاهزة للاستخدام

بنك الأفكار

ما الذي يبحث عنه المُصحِّح

يتوقع المصحّح مداخلة متواصلة طوال 4 دقائق ونصف من دون مقاطعة، بمقدمة تعيد صياغة السؤال وتعلن الموقف والخطة. يبحث عن حجج متنوعة (صحة، عدالة اجتماعية، اقتصاد، مناخ) مدعومة بأمثلة محددة مثل مدن ورسوم وإجراءات. ويقيّم قدرتك على الاعتراف بالرأي المخالف والرد عليه، واستعمال الروابط المتنوعة والمضارع الشرطي والمفردات الدقيقة (zone à faibles émissions، péage urbain، dérogation). الخاتمة الواضحة وعدم التوقف المطوّل أو التكرار عناصر حاسمة في التقييم.

How to structure your answer

1. Introduction (30 seconds): rephrase the question, show that it is a current issue (cities are trialling pedestrianisation) and state your position clearly, along with the main parts of your talk. For example: "Je vais développer trois idées : les bénéfices, les limites, puis la solution que je défends."
2. Arguments in favour of restriction (1 minute): health and air quality, noise, pedestrian safety, public space given back to residents, effect on shops and tourism. Back this up with one concrete example (a named city or street).
3. Limits of a total ban (1 minute): social fairness (commuters from the suburbs), people with reduced mobility, deliveries and tradespeople, climate constraints such as the Canadian winter. Use "Cependant" to mark the turn.
4. Your solution and your answer to the objection (1 minute 30): public transport first, low-emission zones, congestion charge, exemptions, park-and-ride. Then answer those who think a gradual transition is too slow given the climate emergency: concede the point ("C'est vrai que..."), then counter it ("Mais l'expérience montre que...").
5. Conclusion (30 seconds): sum up your position in one or two sentences and end on a strong closing line (persuade before compelling). Keep talking until the time is up: you are alone, and the examiner will not help you.

Translation of the model answer

Hello. The question you are asking me is very topical, because many major cities, from Montreal to Paris by way of Oslo, are trialling car-free city centres. Personally, I think that there should not be a total and immediate ban, but a gradual and well-supported restriction. I am going to develop three ideas: the benefits of such a measure, its limits, and then the solution I support.

Let us begin with the advantages, which are real. First, public health. Combustion engines emit fine particles and nitrogen dioxide, which cause respiratory diseases, especially in children and the elderly. Fewer cars means cleaner air and less noise. Next, safety: in pedestrian streets, accidents fall markedly. Finally, public space is given back to residents. When parking spaces are replaced by café terraces, trees and cycle paths, the centre becomes a pleasant place to live, which also attracts tourists. In Montreal, Sainte-Catherine Street, pedestrianised in summer, is a good example: shopkeepers have seen customers return.

However, a sudden ban raises real problems. Firstly, social fairness. Not everyone lives near the centre, and many workers, often on modest incomes, live in the suburbs, where public transport is inadequate. Banning them from using their car without an alternative penalises them. Secondly, there are people with reduced mobility, the elderly and families with young children, who sometimes need a vehicle. Thirdly, deliveries and tradespeople: a plumber or a shopkeeper cannot carry everything by bike. Lastly, in Canada, winter makes walking and cycling difficult for several months, which limits the argument for soft mobility.

So, what is my position? I am in favour of a strong reduction in traffic, but not of an absolute ban. First, I propose developing public transport on a massive scale: metro, frequent buses, suburban trains, with affordable fares, before restricting anything. Then, we need to create low-emission zones and introduce a congestion charge, as in London or Stockholm, to deter unnecessary trips while funding public transport. We must also provide exemptions for residents, for deliveries at certain times, for ambulances and for disabled people. Finally, we can build large park-and-ride facilities at the edge of the city, so that drivers leave their cars and take the tram.

Some will perhaps answer that a gradual change is too slow given the climate emergency. It is true that transport is a major source of greenhouse gases. But experience shows that measures imposed without consultation provoke rejection and sometimes end up being abandoned. A supported transition, on the contrary, is better accepted and more lasting.

To conclude, I think that the city centre must belong first to pedestrians, cyclists and public transport, but that the car must not be banned overnight. We must persuade before compelling: offer credible alternatives, then gradually reduce the space given to the car. That is how we will reconcile ecology, social justice and economic life. Thank you.

Key vocabulary

Common mistakes

• "Malgré que" and "bien que" are followed by the subjunctive, never the indicative. "Malgré que" is still criticised by many purists, so in the exam prefer "bien que" or "malgré le fait que".
  • Wrong : Bien que c'est utile, ce n'est pas suffisant.
  • Right : Bien que ce soit utile, ce n'est pas suffisant.
• "Pallier" takes a direct object; do not add "à".
  • Wrong : pallier à un problème
  • Right : pallier un problème
• "À cause que" and "parce que de" do not exist. Use "parce que" + clause, or "à cause de" + noun.
  • Wrong : à cause que les rues sont bloquées
  • Right : parce que les rues sont bloquées / à cause des embouteillages
• After "il faut que", "je souhaite que", "il est nécessaire que", use the subjunctive, not the indicative (present or future).
  • Wrong : Il faut que les villes agiront.
  • Right : Il faut que les villes agissent.
• "Plus meilleur" and "plus mieux" are double comparatives. Use "meilleur", "mieux", or "bien meilleur".
  • Wrong : C'est plus meilleur pour la santé.
  • Right : C'est bien meilleur pour la santé.
• Do not repeat the subject with a pronoun ("Les gens, ils..."). It is common in casual speech, but in a formal oral exam you should avoid it.
  • Wrong : Les gens, ils pensent que...
  • Right : Les gens pensent que...
• Watch the articles and contractions ("des transports", "du centre-ville", "aux piétons"), and use the fixed expression "les transports en commun", not "les transports communs".
  • Wrong : les transports communs
  • Right : les transports en commun
• Do not link your arguments with only "et puis", "aussi" or "en effet". Vary your connectors: "d'une part... d'autre part", "en outre", "cependant", "par conséquent".
• Do not stay too general. In task 3, a precise example (a city, a measure, a figure) makes an argument convincing.
• Do not speak too fast or stop before time is up. Prepare 4 to 5 developed ideas to fill 4 minutes 30, and use rephrasing if you get stuck ("autrement dit", "c'est-à-dire").

The grammar this task needs

The subjunctive after expressions of necessity, wish and concession (il faut que, je souhaite que, bien que) — In this topic you give opinions and recommendations ("il faut que les villes agissent") and concede points to the other side ("bien que ce soit utile"). The subjunctive is expected every time. Note that "malgré que" is a frequent slip, and that "après que" takes the indicative in careful usage.

• Il faut que les villes développent les transports en commun avant de restreindre la circulation.
• Je souhaite que les habitants puissent circuler librement sans dépendre de leur voiture.
• Bien que la mesure soit utile, elle ne doit pas pénaliser les travailleurs modestes.
• Il est nécessaire que les personnes à mobilité réduite conservent un accès au centre.

Conditional and hypothetical sentences with si (si + imparfait → conditionnel présent) — To defend a solution, you need to imagine its effects ("Si on instaurait un péage urbain, les trajets inutiles diminueraient"). It is also a good way to show a range of structures to the examiner.

• Si on instaurait un péage urbain, les automobilistes renonceraient aux trajets inutiles.
• Si les transports en commun étaient plus fréquents, beaucoup de banlieusards laisseraient leur voiture.
• Si l'on interdisait tout d'un coup les voitures, les commerçants risqueraient de perdre des clients.

Logical connectors for contrast, addition and consequence — The task is a 4 minutes 30 monologue without any intervention from the examiner. Varied connectors show the structure of your argument (for / against / solution) and avoid the repeated "et puis" and "aussi" that the marker will penalise.

• D'une part, la qualité de l'air s'améliore ; d'autre part, l'espace public est rendu aux habitants.
• Cependant, une interdiction brutale pose de vrais problèmes d'équité sociale.
• En outre, l'hiver canadien limite le recours à la mobilité douce.
• Par conséquent, il faut offrir des alternatives crédibles avant d'interdire.

Correct use of articles and prepositions (pallier un problème, les transports en commun, à cause de + nom) — The topic uses a lot of fixed expressions and contracted articles (du centre-ville, aux piétons, des transports). Mistakes with them are the most common ones in this vocabulary and are easily noticed at B2/C1 level.

• Les parcs relais permettent de pallier le manque de places de stationnement.
• Le centre-ville doit appartenir aux piétons et aux cyclistes.
• À cause de la congestion, les bus avancent lentement.
• Les transports en commun doivent être fréquents et abordables.

Phrases to reuse

Ideas bank

What the examiner looks for

The marker wants a continuous, organised monologue of about 4 minutes 30: an introduction that rephrases the question and announces the plan, clearly separated parts, and a conclusion. A clear position is expected, and a nuanced one is perfectly acceptable if you defend it consistently. Each argument must be backed by a concrete example (a city, a measure, a figure), not general statements. At B2/C1 level the marker looks for varied connectors, correct use of the subjunctive and conditional, precise topic vocabulary and the ability to answer an objection. Running out of things to say before the end of the time, or speaking too fast, is penalised: prepare 4 to 5 developed ideas and use reformulations if you get stuck.

طرح پاسخ

1. مقدمه (۳۰ ثانیه): سؤال را با جملهٔ خودتان بازگو کنید، نشان دهید که موضوع روز است (شهرهایی که پیاده‌راه‌سازی را آزمایش می‌کنند) و موضع خود را همراه با بخش‌های اصلی سخنرانی روشن اعلام کنید: «Je vais développer trois idées…»
2. استدلال‌های موافق محدودسازی (۱ دقیقه): سلامت و کیفیت هوا، سر و صدا، امنیت عابران، بازگرداندن فضای عمومی به ساکنان، اثر بر تجارت و گردشگری؛ حتماً یک مثال ملموس بیاورید.
3. محدودیت‌های ممنوعیت کامل (۱ دقیقه): عدالت اجتماعی (کارگران حاشیهٔ شهر)، افراد با تحرک کم، تحویل کالا و صنعتگران، محدودیت‌های آب‌وهوایی مانند زمستان کانادا.
4. راه‌حل شما و پاسخ به اعتراض احتمالی (۱ دقیقه و ۳۰ ثانیه): نخست حمل‌ونقل عمومی، مناطق کم‌انتشار، عوارض شهری، استثناها، پارکینگ‌های حاشیه‌ای متصل به مترو یا تراموا؛ به کسانی که گذار تدریجی را در برابر فوریت اقلیمی بیش از حد کند می‌دانند پاسخ دهید: «On me répondra peut-être que…»
5. نتیجه‌گیری (۳۰ ثانیه): موضع خود را در یک یا دو جمله جمع‌بندی کنید و با یک جملهٔ قوی پایان دهید: «convaincre avant de contraindre»
6. نکتهٔ مهم: تمام ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه را بدون وقفه صحبت کنید؛ از رابط‌های گوناگون استفاده کنید و اگر گیر کردید، بازگویی کنید («autrement dit», «c'est-à-dire»).

ترجمه‌ی پاسخ نمونه

سلام. پرسشی که از من می‌کنید بسیار روز است، چون بسیاری از کلان‌شهرها، از مونترال تا پاریس و اسلو، مراکز شهری بدون خودرو را آزمایش می‌کنند. از نظر من، نباید ممنوعیتی کامل و فوری وضع کرد، بلکه باید محدودیتی تدریجی و همراه با پشتیبانی درست اعمال شود. سه ایده را بسط می‌دهم: فواید چنین اقدامی، محدودیت‌های آن و سپس راه‌حلی که از آن دفاع می‌کنم.

با مزایا شروع کنیم که واقعی هستند. نخست، سلامت عمومی. موتورهای درون‌سوز ذرات ریز و دی‌اکسید نیتروژن منتشر می‌کنند که باعث بیماری‌های تنفسی می‌شوند، به‌ویژه در کودکان و سالمندان. خودروی کمتر یعنی هوای پاک‌تر و سر و صدای کمتر. سپس امنیت: در خیابان‌های پیاده تصادفات به‌وضوح کاهش می‌یابد. و سرانجام، فضای عمومی به ساکنان بازگردانده می‌شود. وقتی جای پارک را با کافه‌های روباز، درخت و مسیر دوچرخه عوض می‌کنیم، مرکز شهر به مکانی دلپذیر برای زندگی تبدیل می‌شود که گردشگران را هم جذب می‌کند. در مونترال، خیابان سنت‌کاترین که در تابستان پیاده‌راه می‌شود، مثال خوبی است: کسبه دیده‌اند که مشتریان بازگشته‌اند.

با این حال، ممنوعیت ناگهانی مشکلات واقعی ایجاد می‌کند. اول، عدالت اجتماعی. همه نزدیک مرکز زندگی نمی‌کنند و بسیاری از کارگران، که اغلب درآمد متوسطی دارند، در حومه زندگی می‌کنند، جایی که حمل‌ونقل عمومی کافی نیست. ممنوع کردن خودرو برای آن‌ها بدون جایگزین یعنی تنبیه‌شان. دوم، افراد با تحرک کم، سالمندان و خانواده‌های دارای کودک خردسال هستند که گاهی به وسیلهٔ نقلیه نیاز دارند. سوم، تحویل کالا و صنعتگران: یک لوله‌کش یا یک مغازه‌دار نمی‌تواند همه‌چیز را با دوچرخه حمل کند. سرانجام، در کانادا زمستان پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری را چند ماه دشوار می‌کند و این استدلال جابه‌جایی نرم را محدود می‌سازد.

پس موضع من چیست؟ من موافق کاهش شدید تردد هستم، اما نه ممنوعیت مطلق. پیشنهاد می‌کنم نخست حمل‌ونقل عمومی را به‌طور گسترده توسعه دهیم: مترو، اتوبوس‌هایی با رفت‌وآمد مکرر، قطارهای حومه‌ای، با نرخ‌های مناسب، پیش از آنکه چیزی را محدود کنیم. سپس باید مناطق کم‌انتشار ایجاد کرد و عوارض شهری وضع کرد، مانند لندن یا استکهلم، تا سفرهای غیرضروری را کاهش دهیم و در عین حال هزینهٔ حمل‌ونقل را تأمین کنیم. همچنین باید برای ساکنان، تحویل کالا در ساعاتی معین، آمبولانس‌ها و افراد دارای معلولیت استثنا در نظر گرفت. سرانجام می‌توان پارکینگ‌های بزرگ حاشیه‌ای در ورودی شهر ساخت تا رانندگان خودرو را رها کنند و سوار تراموا شوند.

شاید در پاسخ بگویند که تغییر تدریجی در برابر فوریت اقلیمی بیش از حد کند است. درست است که حمل‌ونقل منبع عمدهٔ گازهای گلخانه‌ای است. اما تجربه نشان می‌دهد اقداماتی که بدون مشورت تحمیل شوند، مقاومت برمی‌انگیزند و گاهی سرانجام کنار گذاشته می‌شوند. در مقابل، گذاری همراه با پشتیبانی بهتر پذیرفته می‌شود و پایدارتر است.

در پایان، فکر می‌کنم مرکز شهر باید پیش از هر چیز متعلق به عابران، دوچرخه‌سواران و حمل‌ونقل همگانی باشد، اما خودرو را نباید یک‌شبه ممنوع کرد. باید پیش از مجبور کردن، متقاعد کرد: جایگزین‌های باورپذیر ارائه داد و سپس جای خودرو را به‌تدریج کاهش داد. به این شکل است که میان بوم‌شناسی، عدالت اجتماعی و زندگی اقتصادی سازگاری برقرار می‌کنیم. از شما سپاسگزارم.

واژگان کلیدی

اشتباه‌های رایج

• «malgré que» و «bien que» با وجهِ اخباری (indicatif) به کار نمی‌روند؛ پس از آن‌ها subjonctif لازم است. «malgré le fait que» هم همین‌طور.
  • نادرست : Bien que c'est utile
  • درست : Bien que ce soit utile
• فعل «pallier» متعدی مستقیم است و حرف اضافهٔ «à» نمی‌گیرد.
  • نادرست : pallier à un problème
  • درست : pallier un problème
• «à cause que» و «parce que de» غلط‌اند: پیش از جمله «parce que» و پیش از اسم «à cause de» به کار ببرید.
  • نادرست : à cause que les villes polluent
  • درست : parce que les villes polluent / à cause de la pollution
• پس از «il faut que»، «je souhaite que» و «il est nécessaire que» باید subjonctif آورد، نه آیندهٔ اخباری یا حال اخباری.
  • نادرست : Il faut que les villes agiront
  • درست : Il faut que les villes agissent
• «plus meilleur» و «plus mieux» غلط‌اند چون meilleur و mieux خودشان صفت و قید تفضیلی‌اند. می‌توان گفت «meilleur»، «mieux» یا «bien meilleur».
  • نادرست : plus meilleur
  • درست : bien meilleur
• تکرار نهاد با ضمیر در سخن رسمی‌تر شفاهی درست نیست؛ نهاد را فقط یک بار بیاورید.
  • نادرست : Les gens, ils pensent que…
  • درست : Les gens pensent que…
• حروف تعریف ادغامی (du، des، aux) را درست به کار ببرید و به‌جای «les transports communs» بگویید «les transports en commun».
  • نادرست : les transports communs
  • درست : les transports en commun
• استدلال‌ها را فقط با «et puis»، «aussi» یا «en effet» پشت هم نیاورید؛ از رابط‌های متنوع‌تر مانند «d'une part… d'autre part»، «en outre»، «cependant» و «par conséquent» استفاده کنید.
  • نادرست : Et puis, aussi, en effet…
  • درست : D'une part… d'autre part… ; en outre ; cependant ; par conséquent
• کلی‌گویی بدون مثال ملموس استدلال را ضعیف می‌کند. در تکلیف ۳، مثالی دقیق (شهر، اقدام یا عدد) متقاعدکننده‌تر است.
• زیاد تند صحبت نکنید و پیش از پایان وقت ساکت نشوید. برای ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه ۴ تا ۵ ایدهٔ پرورده آماده کنید و هنگام گیر کردن از بازگویی مانند «autrement dit» و «c'est-à-dire» کمک بگیرید.

دستور زبانی که این سؤال لازم دارد

سابژونکتیف پس از عبارت‌های ضرورت، خواست و تقابل (il faut que، je souhaite que، bien que) — در این موضوع باید نظر خود را درباره‌ی اقدامات لازم بیان کنید («باید شهرها اقدام کنند») و نظر مخالف را بپذیرید و رد کنید («هرچند این اقدام مفید است...»). همه‌ی این ساختارها سابژونکتیف می‌خواهند و غلط‌هایی که در اینجا رخ می‌دهد در نمره‌ی دستور زبان اثر مستقیم دارد. «bien que» و «il faut que» همیشه با سابژونکتیف می‌آیند؛ اما «après que» استثنا است و در فرانسه‌ی دقیق با اندیکاتیف می‌آید.

• Il faut que les villes développent les transports en commun avant d'interdire la voiture.
• Bien que cette mesure soit utile, elle peut pénaliser les travailleurs de banlieue.
• Je souhaite que chaque habitant puisse se déplacer facilement, même sans voiture.
• Il est nécessaire que les pouvoirs publics prévoient des dérogations.

بیان شرط و فرضیه با si و حالت شرطی (conditionnel) — برای ارزیابی پیامدهای یک ممنوعیت فرضی («اگر مرکز شهر را ببندیم، ...») به جمله‌ی شرطی نیاز دارید. ساختار رایج: si + imparfait در جمله‌ی شرط و conditionnel présent در جواب. پس از si هرگز conditionnel نمی‌آید.

• Si on interdisait totalement les voitures, les travailleurs modestes seraient pénalisés.
• Si les transports en commun étaient plus fréquents, beaucoup d'automobilistes laisseraient leur voiture.
• Si le centre-ville devenait piéton, les commerçants verraient peut-être revenir les clients.

رابط‌های منطقی برای ساختن گفتار (تقابل، نتیجه، افزودن) — در بخش ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه‌ای بدون مخاطب فعال، تنها انسجام و ساختار گفتار شما را نجات می‌دهد. مصحح دنبال تنوع رابط‌ها است، نه تکرار «et puis» و «aussi».

• D'une part, la qualité de l'air s'améliore ; d'autre part, l'espace public est rendu aux habitants.
• Cependant, une interdiction brutale pose de vrais problèmes.
• Par conséquent, il vaut mieux agir progressivement.
• En outre, les livraisons doivent rester possibles à certaines heures.

فعل‌های متعدی مستقیم و حرف اضافه‌ی درست (pallier، dissuader de، concilier A et B) — واژگان این موضوع شامل چند فعل است که زبان‌آموزان با حرف اضافه‌ی غلط به کار می‌برند، مانند «pallier à». استفاده‌ی درست از آن‌ها سطح C1 را نشان می‌دهد.

• Il faut pallier le manque de transports en banlieue.
• Le péage urbain dissuade les automobilistes de venir en centre-ville.
• On doit concilier écologie et justice sociale.

عبارت‌های آماده برای پاسخ

بانک ایده‌ها

ارزیاب به چه چیزی توجه می‌کند

مصحح در این تکلیف دنبال یک گفتار پیوسته و سازمان‌یافته است که حدود ۴ دقیقه و ۳۰ ثانیه ادامه پیدا کند: مقدمه‌ای با موضع روشن، دو یا سه بخش مشخص و نتیجه‌گیری. موضع شما باید روشن و قابل دفاع باشد (موافقت، مخالفت یا نظر میانه، هر سه ممکن است) و هر استدلال با یک مثال مشخص مانند شهر، اقدام یا عدد پشتیبانی شود. تنوع رابط‌ها، دقت در سابژونکتیف و جمله‌های شرطی، و دایره‌ی واژگانی مناسب سطح B2 تا C1 اهمیت زیادی دارد. اگر گیر کردید با «autrement dit» یا «c'est-à-dire» حرفتان را بازگو کنید، ولی بیش از حد تند صحبت نکنید و قبل از پایان زمان توقف نکنید.