Questionner un ami sur sa participation à une émission de jeu télévisée

Comment structurer votre réponse

1. Ouvrez l'échange : saluez votre ami(e), dites que vous envisagez de participer et demandez-lui de raconter brièvement son expérience.
2. Posez des questions sur l'inscription : comment s'inscrire, quel âge ou quel statut est exigé, quels documents fournir, s'il y a un casting et combien de temps il faut attendre.
3. Posez des questions sur le déroulement : le tournage, le nombre et le type d'épreuves, la préparation nécessaire, la durée, l'ambiance avec l'animateur et l'équipe.
4. Abordez les enjeux : les gains, les frais éventuels, le stress, l'exposition publique et le droit à l'image. Demandez ensuite un avis franc : « Est-ce que tu referais l'expérience ? »
5. Rebondissez à chaque réponse avec « Ah bon ? » ou « Et du coup… », puis concluez en remerciant votre ami(e) et en annonçant votre décision.

Vocabulaire du thème

Erreurs fréquentes

• Mélanger tutoiement et vouvoiement. Avec un ami, gardez le tutoiement du début à la fin.
  • Incorrect : Salut Karim ! Comment avez-vous fait pour vous inscrire ?
  • Correct : Salut Karim ! Comment as-tu fait pour t'inscrire ?
• Poser des questions sans structure claire. Utilisez l'inversion ou une formule complète.
  • Incorrect : Tu as fait comment inscris ?
  • Correct : Comment t'es-tu inscrit ? / Comment as-tu fait pour t'inscrire ?
• Confondre « participer » et « assister ». On participe à un jeu ; on assiste à un spectacle en tant que spectateur.
  • Incorrect : J'aimerais assister au jeu comme candidat.
  • Correct : J'aimerais participer au jeu.
• Mauvaises expressions : on dit « passer à la télévision » et « gagner un jeu télévisé ».
  • Incorrect : Tu es passé dans la télé ? / J'ai gagné le jeu de télévision.
  • Correct : Tu es passé à la télévision ? / J'ai gagné un jeu télévisé.
• Enchaîner les questions sans réagir aux réponses. Montrez que vous écoutez avec « Ah bon ? » ou « C'est intéressant », et reformulez.
• Après « il faut que », le verbe se met au subjonctif, pas à l'indicatif.
  • Incorrect : Il faut que tu as dix-huit ans.
  • Correct : Il faut que tu aies dix-huit ans.
• Répondre à la place de l'examinateur ou parler trop longtemps. Le candidat doit surtout interroger, avec des questions courtes et variées.

La grammaire que ce sujet exige

La question directe : inversion du sujet, « est-ce que » et intonation — Dans cette tâche, c'est vous qui menez l'échange : vous allez enchaîner une dizaine de questions. Varier les formes (registre courant et soutenu) montre votre maîtrise et évite la monotonie. Avec un ami, l'inversion reste possible, mais le tutoiement et un ton naturel sont indispensables. Attention : à l'inversion avec « tu », on ajoute un trait d'union et, après une voyelle, un « -t- » à la 3e personne (« Y a-t-il… ? »).

• Comment t'es-tu inscrit ?
• Est-ce que tu as dû payer des frais ?
• Y a-t-il un âge minimum requis ?
• Combien de temps as-tu attendu une réponse ?

Le subjonctif après « il faut que » et les expressions de nécessité — Pour connaître les critères et la préparation nécessaires, vous demanderez ce qu'il faut faire ou avoir. « Il faut que » est toujours suivi du subjonctif, et l'erreur avec l'indicatif est très fréquente.

• Est-ce qu'il faut que j'envoie une vidéo ?
• Il faut que tu aies dix-huit ans ?
• Est-ce qu'il faut que je me prépare longtemps ?
• Faut-il que l'on soit résident permanent ?

Le conditionnel pour demander poliment un avis ou un conseil — En fin d'échange, vous demandez un avis franc : « tu referais l'expérience ? », « tu me conseillerais… ? ». Le conditionnel adoucit la question et montre un niveau avancé. Il sert aussi à exprimer votre hésitation (« j'aimerais bien », « je pourrais »).

• Est-ce que tu referais l'expérience ?
• Tu me conseillerais de me lancer ?
• J'aimerais savoir si c'est stressant.
• Je pourrais t'appeler si j'ai d'autres questions ?

Le passé composé et l'imparfait pour faire raconter — Vous devez faire raconter une expérience passée. Vos questions utilisent le passé composé pour les actions (« as-tu passé… ») et l'imparfait pour le cadre et l'ambiance (« c'était comment ? »). Pensez à l'accord avec « être » et aux pronoms placés avant le verbe.

• Comment s'est passé le tournage ?
• Qu'est-ce que tu as ressenti quand tu es entré sur le plateau ?
• L'ambiance était comment ?
• Tu as gagné quoi, au final ?

Structures à réutiliser

Banque d'idées

Ce que cherche le correcteur

Le correcteur évalue d'abord votre capacité à mener l'échange : vous devez poser des questions variées, couvrant l'inscription, le déroulement, les gains et le bilan personnel, sans attendre que l'examinateur relance. Il vérifie aussi que vous rebondissez sur les réponses (réaction, reformulation, question de suite) plutôt que d'enchaîner une liste. Le registre doit rester amical et cohérent : tutoiement du début à la fin, avec des formules naturelles. Il regarde enfin la correction des questions (inversion, « est-ce que », subjonctif après « il faut que ») et la clarté de votre conclusion, où vous annoncez votre décision.

كيف تبني إجابتك

1. افتتح الحوار: ابدأ بالتحية، وقل إنك تفكّر في المشاركة، واطلب من صديقك أن يروي تجربته باختصار، مثلاً: «Raconte-moi, ça s'est passé comment ?»
2. اسأل عن التسجيل: كيف يتم التسجيل، وما العمر أو الوضع القانوني المطلوب، وما الوثائق اللازمة، وهل هناك اختيار أو «casting»، وكم تستغرق مدة الانتظار.
3. اسأل عن سير البرنامج: التصوير، وعدد المراحل ونوعها، والتحضير اللازم، والمدة، والأجواء مع المقدّم وفريق العمل.
4. تناول ما هو على المحك: الجوائز، والتكاليف المحتملة، والتوتر، والظهور أمام الجمهور، وحق الصورة، ثم اطلب رأيه الصريح في جدوى التجربة.
5. علّق على كل جواب قبل أن تنتقل إلى السؤال التالي، مثلاً «Ah bon ?» و«Et du coup… ». ثم اختم بالشكر وأخبره بقرارك.

ترجمة الإجابة النموذجية

المترشح: مرحبًا كريم! سمعت أنك ظهرت على التلفزيون في لعبة. احكِ لي، كيف جرى الأمر؟ الممتحن: مرحبًا! نعم، كانت لعبة ثقافة عامة على قناة وطنية. كانت تجربة جميلة. المترشح: رائع! أنا أتردد في التسجيل. كيف سجّلت بالضبط؟ الممتحن: كل شيء يتم عبر الإنترنت، على موقع القناة. نملأ استمارة ونرسل فيديو تعريفيًا قصيرًا. المترشح: فيديو؟ وهل هناك شروط خاصة، مثل حدٍّ أدنى للعمر أو وضع قانوني معيّن؟ الممتحن: يجب أن يكون عمرك ثماني عشرة سنة وأن تقيم في كندا. المقيمون الدائمون مقبولون. المترشح: حسنًا، هذا مطمئن لي. وبعد إرسال الملف، كم انتظرت للحصول على جواب؟ الممتحن: حوالي شهر. بعد ذلك كانت هناك مقابلة هاتفية، ثم اختبار كتابي. المترشح: اختبار كتابي؟ ما هي مواضيع الأسئلة؟ الممتحن: من كل شيء قليلًا: الجغرافيا والتاريخ والأحداث الجارية. لا شيء مستحيل. المترشح: جيد جدًا. وفي يوم التصوير، كيف يسير الأمر؟ هل هناك مراحل كثيرة؟ الممتحن: هناك ثلاث مراحل. نبدأ باختبار أسئلة، ثم لعبة سرعة، وأخيرًا نهائي على شكل مبارزة. المترشح: يبدو مكثفًا! وكيف هي الأجواء في الاستوديو؟ هل المقدّم لطيف؟ الممتحن: لطيف جدًا. يجعل المشاركين يشعرون بالراحة، لكن التوتر يبقى موجودًا مع ذلك. المترشح: أتوقع ذلك. وكيف حضّرت نفسك أنت؟ الممتحن: شاهدت عدة حلقات وراجعت الأحداث الجارية لمدة ثلاثة أسابيع. المترشح: فكرة جيدة. وماذا عن الجوائز، ماذا يمكن للمرء أن يربح؟ وهل هناك تكاليف يجب دفعها مسبقًا؟ الممتحن: لا توجد أي تكاليف. ربحت رحلة، لكن المبلغ المالي يتوقف على النتيجة النهائية. المترشح: مبروك! آخر سؤال: هل ستعيد التجربة، وهل تنصح بها شخصًا في بداية حياته في كندا مثلي؟ الممتحن: نعم، دون تردد. إنها تساعد على اكتساب الثقة وعلى التعرّف إليك في المجتمع. المترشح: شكرًا جزيلًا، نصائحك تفيدني كثيرًا. سأسجّل منذ هذا المساء!

المفردات الأساسية

أخطاء شائعة

• عدم الثبات بين صيغتي التخاطب «tu» و«vous». مع صديق التزم بصيغة «tu» من البداية إلى النهاية.
  • خطأ : Tu as fait comment ? Pouvez-vous me dire…
  • صحيح : Tu as fait comment ? Peux-tu me dire…
• طرح أسئلة بلا قلب (inversion) ولا بنية واضحة. فضّل صيغًا سليمة مثل «Comment t'es-tu inscrit ?» أو «Comment as-tu fait pour t'inscrire ?».
  • خطأ : Tu as fait comment inscris ?
  • صحيح : Comment t'es-tu inscrit ?
• الخلط بين «participer» و«assister». نقول «participer à» لعبة نكون لاعبين فيها، أما «assister à» فتعني الحضور كمتفرج في عرض.
  • خطأ : J'ai assisté au jeu comme candidat.
  • صحيح : J'ai participé au jeu.
• تعبيران خاطئان شائعان. الصحيح أن نقول «passer à la télévision» و«gagner un jeu télévisé».
  • خطأ : passer dans la télé
  • صحيح : passer à la télévision
• طرح الأسئلة تباعًا دون التعليق على أجوبة الصديق. تفاعل معها («Ah bon ?» و«C'est intéressant») وأعد صياغتها.
• استعمال «il faut que» مع المضارع الإخباري (indicatif) بدل الشرطي/الاحتمالي «subjonctif». الصحيح استعمال المضارع الالتباسي بعدها.
  • خطأ : Il faut que tu as dix-huit ans.
  • صحيح : Il faut que tu aies dix-huit ans.
• الإجابة مكان الممتحن أو الإطالة في الكلام. على المترشح أن يسأل أساسًا، بأسئلة قصيرة ومتنوعة.

القواعد التي يتطلبها هذا السؤال

الأسئلة المباشرة بالقلب (inversion) وبصيغة «est-ce que»، مع الحفاظ على التوتر (tutoiement) طوال الحوار — المهمة تقوم على طرح الأسئلة: المصحّح يتحقق من تنوّع صيغ السؤال وصحتها، ومن استعمال «tu» مع صديق من البداية إلى النهاية دون الانتقال إلى «vous».

• Comment t'es-tu inscrit ?
• Y a-t-il des conditions particulières ?
• Est-ce que tu referais l'expérience ?
• Combien de temps as-tu attendu une réponse ?

«il faut que» + المضارع الالتزامي (subjonctif) — سيصف الصديق شروط التسجيل والتحضير، وستحتاج إلى إعادة صياغتها أو السؤال عنها. «il faut que» تتطلب الالتزامي، وهو خطأ شائع.

• Il faut que tu aies dix-huit ans.
• Faut-il que je prépare une vidéo de présentation ?
• Il faut que tu t'inscrives en ligne.
• Il faut que je fasse un test écrit ?

الشرط والمضارع الشرطي (conditionnel) للتعبير عن التردد والأسئلة المهذبة — أنت تفكر في المشاركة ولم تقرر بعد؛ المضارع الشرطي يعبّر عن الاحتمال والنصيحة بأسلوب مهذب وطبيعي.

• Tu me conseillerais de tenter ma chance ?
• Est-ce que tu referais l'expérience ?
• Je voudrais savoir comment ça se passe.
• Qu'est-ce que tu me conseillerais pour me préparer ?

الأفعال الصحيحة مع الموضوع: «participer à»، «passer à la télévision»، «gagner un jeu télévisé» — الموضوع يدور حول التلفزيون والمسابقات، وخلط حروف الجر أو الأفعال من أكثر الأخطاء التي تخفض الدرجة.

• J'envisage de participer à ce jeu.
• Tu es passé à la télévision le mois dernier.
• Tu as gagné un voyage dans ce jeu télévisé.
• Je voudrais tenter ma chance à mon tour.

عبارات جاهزة للاستخدام

بنك الأفكار

ما الذي يبحث عنه المُصحِّح

يبحث المصحّح عن مرشح يقود الحوار فعلاً: يفتتح بتحية طبيعية، ويطرح أسئلة قصيرة ومتنوعة تغطي كل المحاور (التسجيل، سير البرنامج، الجوائز، الأجواء والصعوبات، ما جلبته التجربة). ينتبه إلى صحة صيغ السؤال (القلب، est-ce que) وإلى الثبات على «tu» طوال الحوار. كما يقدّر القدرة على التفاعل مع أجوبة الصديق وإعادة صياغتها («Ah bon ?»، «Si je comprends bien…») بدل تعداد الأسئلة بشكل آلي. وأخيراً يتوقع ختاماً مهذباً يذكر قرارك، دون أن تتكلم مطولاً بدل الممتحن.

How to structure your answer

1. Open the conversation: greet your friend, say you are thinking of taking part, and ask them to briefly tell you about their experience ("Raconte-moi, ça s'est passé comment ?").
2. Ask about registration: how to sign up, age or status requirements, documents to provide, selection or casting, and how long you wait for an answer.
3. Ask about how the show works: the filming, the number and type of tests, the preparation needed, the length, and the atmosphere with the host and the team.
4. Move on to what is at stake: prizes, possible costs, stress, public exposure and image rights, then ask for a frank opinion on whether the experience is worth it.
5. React to every answer ("Ah bon ?", "Et du coup…") so the exchange feels natural, then finish by thanking your friend and saying what you are going to decide.
6. Remember that you lead the exchange: keep your questions short and varied, and let the examiner do most of the talking.

Translation of the model answer

Candidate: Hi Karim! So, I hear you were on TV in a game show. Tell me about it, how did it go? Examiner: Hi! Yes, it was a general knowledge game on a national channel. It was a great experience. Candidate: Great! I'm hesitating about signing up myself. How exactly did you register? Examiner: Everything is done online, on the channel's website. You fill in a form and send a short introductory video. Candidate: A video? And are there any particular conditions, for example a minimum age or a specific status? Examiner: You have to be eighteen and live in Canada. Permanent residents are accepted. Candidate: OK, that's reassuring for me. And after sending in the application, how long did you wait for an answer? Examiner: About a month. Then there was a phone interview, followed by a written test. Candidate: A written test? What subjects did the questions cover? Examiner: A bit of everything: geography, history, current affairs. Nothing impossible. Candidate: Very good. And on the day of filming, how does it go? Are there many tests? Examiner: There are three. You start with a quiz, then a speed game, and finally a head-to-head final. Candidate: That sounds intense! And what is the atmosphere like on set? Is the host nice? Examiner: Very nice. He puts the contestants at ease, but the stress is still there all the same. Candidate: I can imagine. How did you prepare yourself? Examiner: I watched several episodes and studied current affairs for three weeks. Candidate: Good idea. And in terms of prizes, what can you win? Are there any costs to pay upfront? Examiner: No costs at all. I won a trip, but the money depends on the final result. Candidate: Congratulations! One last thing: would you do it again, and would you recommend it to someone who is just starting out in Canada like me? Examiner: Yes, without hesitation. It helps you gain confidence and get known. Candidate: Thank you so much, your advice is a huge help. I'm going to sign up tonight!

Key vocabulary

Common mistakes

• Mixing the informal (tu) and formal (vous) forms of address. With a friend, keep using tu from beginning to end.
  • Wrong : Salut Karim, est-ce que vous avez aimé l'émission ?
  • Right : Salut Karim, est-ce que tu as aimé l'émission ?
• Questions with no proper structure or inversion. Use a clear question form, such as inversion or "Comment as-tu fait pour…".
  • Wrong : Tu as fait comment inscris ?
  • Right : Comment t'es-tu inscrit ? / Comment as-tu fait pour t'inscrire ?
• Confusing "participer" and "assister". You take part in a game with "participer à"; you "assister à" a show as a spectator.
  • Wrong : J'aimerais assister au jeu comme candidat.
  • Right : J'aimerais participer au jeu.
• Wrong prepositions and wrong verb. The correct expressions are "passer à la télévision" and "gagner un jeu télévisé".
  • Wrong : Tu es passé dans la télé ? Tu as gagné le jeu de télévision ?
  • Right : Tu es passé à la télévision ? Tu as gagné un jeu télévisé ?
• Stringing questions together without reacting to the answers. Respond ("Ah bon ?", "C'est intéressant") and rephrase what your friend says.
• Using the indicative after "il faut que". This expression requires the subjunctive.
  • Wrong : Il faut que tu as dix-huit ans ?
  • Right : Il faut que tu aies dix-huit ans ?
• Answering in the examiner's place or speaking for too long. The candidate's role is mainly to ask questions, so keep them short and varied.

The grammar this task needs

Asking questions: inversion, est-ce que and question words (including compound inversion in the passé composé) — The whole task is about getting information, so you will ask a dozen or more questions. The examiner expects varied, correct forms rather than one repeated pattern. Remember that inversion with a noun subject needs a pronoun: « Le casting est-il difficile ? ».

• Comment t'es-tu inscrit à l'émission ?
• Y a-t-il des conditions particulières pour participer ?
• Combien de temps as-tu attendu une réponse ?
• Est-ce qu'il y a des frais à avancer ?

The subjunctive after « il faut que » and similar expressions — Registration criteria and preparation naturally lead to « il faut que… » or « est-ce qu'il faut que… ». The indicative here is a classic mistake that markers penalise. Note that « il faut + infinitive » is the simpler option when the subject is general.

• Est-ce qu'il faut que j'envoie une vidéo de présentation ?
• Faut-il que je sois résident permanent pour m'inscrire ?
• Il faut que tu aies dix-huit ans, c'est bien ça ?
• Faut-il que je fournisse une pièce d'identité ?

The conditional of politeness and hypothesis — To ask for advice or an opinion without sounding abrupt, and to talk about your own decision (« je me lancerais… »), the conditional is essential. It also makes you sound more natural and nuanced, which is expected at B2/C1.

• Tu me conseillerais de tenter ma chance ?
• Pourrais-tu me raconter ton passage sur le plateau ?
• Tu referais cette expérience si tu en avais l'occasion ?
• Je m'inscrirais tout de suite si les épreuves n'étaient pas trop difficiles.

Consistent tutoiement and the passé composé for narrating the friend's experience — You are talking to a friend, so tu must be used from start to finish. Since you ask about something already lived, you need the passé composé (and the imparfait for atmosphere) to ask and to react.

• Comment s'est passé le tournage ?
• Qu'est-ce que tu as ressenti quand tu es entré sur le plateau ?
• Tu as gagné quelque chose à la fin ?
• L'ambiance était comment avec l'animateur ?

Phrases to reuse

Ideas bank

What the examiner looks for

The marker wants to see that you lead the exchange: a clear opening, then a logical series of short, varied questions covering registration, the show itself, prizes and the lived experience. They look for correct question forms (inversion, est-ce que, question words), appropriate tutoiement, and reactions that show you really listen (« Ah bon ? », rephrasing). Vocabulary of television and competitions should be precise (casting, plateau, épreuve, gain). Finally, a polite closing that states your decision shows you can achieve the communicative goal. Do not answer for the examiner or give long speeches.

طرح پاسخ

1. شروع گفتگو: سلام کنید، بگویید که قصد شرکت در مسابقه را دارید و از دوستتان بخواهید تجربه‌اش را کوتاه تعریف کند. مثلاً: «Raconte-moi, ça s'est passé comment ?»
2. پرسش درباره‌ی ثبت‌نام: روش ثبت‌نام، سن یا وضعیت اقامتی لازم، مدارک مورد نیاز، انتخاب یا کستینگ، و مدت انتظار برای دریافت پاسخ.
3. پرسش درباره‌ی روند برنامه: روز فیلمبرداری، تعداد و نوع مرحله‌ها، آمادگی لازم، مدت برنامه، و فضای حاکم بین شرکت‌کنندگان، مجری و گروه.
4. پرداختن به جنبه‌های مهم‌تر: جایزه‌ها، هزینه‌های احتمالی، استرس، حضور در برابر مردم، حق استفاده از تصویر؛ سپس نظر صادقانه‌ی دوستتان را درباره‌ی ارزش این تجربه بپرسید.
5. به هر پاسخ واکنش نشان دهید (مثلاً «Ah bon ?» یا «Et du coup… ») و در پایان تشکر کنید و بگویید چه تصمیمی می‌گیرید.

ترجمه‌ی پاسخ نمونه

داوطلب: سلام کریم! شنیده‌ام در یک برنامه‌ی مسابقه در تلویزیون بوده‌ای. برایم تعریف کن، چطور بود؟ ممتحن: سلام! بله، یک مسابقه‌ی اطلاعات عمومی بود در یک شبکه‌ی سراسری. تجربه‌ی قشنگی بود. داوطلب: عالی! من دودلم که ثبت‌نام کنم یا نه. دقیقاً چطور ثبت‌نام کردی؟ ممتحن: همه‌چیز آنلاین و از طریق سایت شبکه انجام می‌شود. یک فرم پر می‌کنی و یک ویدیوی کوتاه معرفی می‌فرستی. داوطلب: ویدیو؟ شرایط خاصی هم هست، مثلاً حداقل سن یا وضعیت مشخصی؟ ممتحن: باید هجده سال داشته باشی و در کانادا ساکن باشی. مقیم‌های دائم هم پذیرفته می‌شوند. داوطلب: باشه، برای من خیالم راحت شد. بعد از فرستادن پرونده، چقدر منتظر جواب ماندی؟ ممتحن: حدود یک ماه. بعد یک مصاحبه‌ی تلفنی بود و بعدش یک آزمون کتبی. داوطلب: آزمون کتبی؟ سؤال‌ها درباره‌ی چه موضوع‌هایی بود؟ ممتحن: از همه‌چیز کمی: جغرافیا، تاریخ، اخبار روز. هیچ‌چیز غیرممکنی نبود. داوطلب: خیلی خوب. روز فیلمبرداری چطور پیش می‌رود؟ مرحله‌ها زیاد است؟ ممتحن: سه مرحله است. اول یک کوییز، بعد یک بازی سرعتی و در آخر فینال به‌صورت دوئل. داوطلب: به نظر پرفشار می‌آید! فضای صحنه چطور است؟ مجری مهربان است؟ ممتحن: خیلی مهربان. شرکت‌کننده‌ها را راحت می‌کند، ولی بالاخره استرس هست. داوطلب: حدس می‌زنم. خودت چطور آماده شدی؟ ممتحن: چند قسمت از برنامه را دیدم و سه هفته اخبار روز را مرور کردم. داوطلب: فکر خوبی بود. از نظر جایزه، چه چیزهایی می‌شود برد؟ هزینه‌ای هم باید پیش‌پرداخت کرد؟ ممتحن: هیچ هزینه‌ای نیست. من یک سفر بردم، ولی مبلغ پول به نتیجه‌ی نهایی بستگی دارد. داوطلب: تبریک! یک چیز آخر: دوباره این تجربه را تکرار می‌کردی، و آن را به کسی که مثل من تازه به کانادا آمده توصیه می‌کنی؟ ممتحن: بله، بدون تردید. به آدم اعتمادبه‌نفس می‌دهد و باعث می‌شود شناخته شوی. داوطلب: خیلی ممنون، توصیه‌هایت خیلی کمکم کرد. من همین امشب ثبت‌نام می‌کنم!

واژگان کلیدی

اشتباه‌های رایج

• استفاده‌ی ناهماهنگ از «تو» و «شما». با دوست باید از ابتدا تا انتها «تو» (tutoiement) را حفظ کنید.
  • نادرست : Salut Karim ! Pouvez-vous me raconter ? Et toi, tu as aimé ?
  • درست : Salut Karim ! Peux-tu me raconter ? Et toi, tu as aimé ?
• پرسیدن سؤال بدون ساختار روشن یا وارونگی (inversion). بهتر است از ساختار درست استفاده کنید.
  • نادرست : Tu as fait comment inscris ?
  • درست : Comment t'es-tu inscrit ? / Comment as-tu fait pour t'inscrire ?
• اشتباه گرفتن «participer» و «assister». در یک بازی «participer à» می‌گوییم؛ «assister à» یعنی به‌عنوان تماشاگر در نمایش حضور داشتن.
  • نادرست : J'ai assisté au jeu comme candidat.
  • درست : J'ai participé au jeu.
• عبارت‌های نادرست: درست آن است که بگوییم «passer à la télévision» و «gagner un jeu télévisé».
  • نادرست : J'ai gagné le jeu de télévision. / Je suis passé dans la télé.
  • درست : J'ai gagné un jeu télévisé. / Je suis passé à la télévision.
• پشت‌سرهم سؤال پرسیدن بدون واکنش به پاسخ‌های دوست. باید واکنش نشان دهید (مثلاً «Ah bon ?» یا «C'est intéressant») و پاسخ او را بازگو کنید.
• بعد از «il faut que» باید وجه التزامی (subjonctif) بیاید، نه وجه اخباری.
  • نادرست : Il faut que tu as dix-huit ans.
  • درست : Il faut que tu aies dix-huit ans.
• جواب دادن به‌جای ممتحن یا زیاد صحبت کردن. نقش شما بیشتر پرسیدن است؛ سؤال‌هایتان را کوتاه و متنوع نگه دارید.

دستور زبانی که این سؤال لازم دارد

پرسش‌های مؤدبانه و متنوع: وارونگی فاعل و فعل (inversion) در کنار «est-ce que» — در این تکلیف شما باید مدام سؤال بپرسید. اگر فقط یک ساختار را تکرار کنید، نمره‌ی تنوع و دقت کم می‌شود. با دوست خود صمیمی هستید، پس لحن محاوره‌ای مجاز است، اما نشان دادن چند ساختار پرسشی امتیاز دارد.

• Comment t'es-tu inscrit ?
• Y a-t-il des conditions particulières ?
• Est-ce que tu referais l'expérience ?
• Combien de temps as-tu attendu une réponse ?

«il faut que» + مضارع التزامی (subjonctif) — برای پرسیدن درباره‌ی شرایط ثبت‌نام و مدارک لازم، ساختار «il faut que» بسیار کاربرد دارد و مصحح به‌دقت به صرف درست فعل بعد از آن توجه می‌کند.

• Est-ce qu'il faut que j'aie un diplôme particulier ?
• Il faut que tu aies dix-huit ans.
• Faut-il que je prépare un dossier à l'avance ?
• Il faut que je fasse une vidéo de présentation ?

شرطی (conditionnel) برای ابراز تردید و پرسیدن نظر — شما هنوز تصمیم نگرفته‌اید. شرطی برای بیان تردید، پرسیدن توصیه و طرح فرضیه‌ها لازم است.

• Tu me conseillerais de tenter ma chance ?
• À ma place, tu t'inscrirais ?
• Ça me plairait beaucoup d'y participer.
• Est-ce que tu referais l'expérience ?

زمان‌های گذشته (passé composé و imparfait) در پرسش درباره‌ی تجربه‌ی دوست — دوست شما تجربه‌ای گذشته داشته است. باید بتوانید درباره‌ی رویدادها (passé composé) و حال‌وهوا و شرایط (imparfait) درست سؤال کنید.

• Comment s'est passé le tournage ?
• Comment était l'ambiance sur le plateau ?
• Qu'est-ce que tu as ressenti avant de passer à l'antenne ?
• Combien d'épreuves y avait-il ?

عبارت‌های آماده برای پاسخ

بانک ایده‌ها

ارزیاب به چه چیزی توجه می‌کند

مصحح می‌خواهد ببیند شما واقعاً گفتگو را هدایت می‌کنید: با سؤال‌های کوتاه، متنوع و درست‌ساخت، همه‌ی محورهای خواسته‌شده (ثبت‌نام، روند برنامه، جایزه‌ها، فضا و سختی‌ها، سودی که تجربه داشته) را پوشش می‌دهید. نشان دهید به پاسخ‌ها گوش می‌کنید: واکنش نشان دهید («Ah bon ?»)، بازگو کنید و سؤال بعدی را بر پایه‌ی جواب بسازید. تو (tu) را از ابتدا تا انتها حفظ کنید و ساختارهای پرسشی و زمان‌های فعل را متنوع و دقیق به کار ببرید. در پایان، با تشکر و بیان تصمیمتان گفتگو را به‌طور طبیعی ببندید.